Bir ağacın dilinden hayat dersleri

“Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde akıl sahipleri için ibretler vardır.” (Âl-i İmrân, 190)
Rabbimizin ilk emri “Oku!”dur. Ancak okumayı sadece yazılı metinleri okumak olarak anlamamak gerekir. Elbette kitaplar okunacaktır; fakat asıl önemli olan, kâinat kitabını okuyabilmek, gördükleri üzerinde tefekkür edebilmektir.
Karıncadan sivrisineğe, tavşandan aslana kadar bütün canlıların yaratılışını ve hayat mücadelesini düşünmek, insanı Allah’ın kudretini anlamaya ve O’na teslim olmaya yöneltir. Aynı şekilde okumasını bilenler için tabiatta bulunan otlar, çiçekler ve ağaçlar da insana farklı mesajlar verir.
İnsan; kendisinden başlayarak canlı-cansız bütün varlıkları düşünmeli, semaya yönelip gezegenleri tefekkür etmeli ve böylece tabiat kitabını okumaya çalışmalıdır.
Ağacın Verdiği Hayat Dersleri
Bir adam, bir ağacın gölgesinde oturmuş felsefe kitabı okuyordu. Okudukça zihni karışıyor, sorular zihninde büyüyordu.
Başını kaldırıp ağaca baktı ve içinden şöyle geçirdi:
— Keşke ağaç olsaydım; hiç düşünmeden yaşasaydım...
Birden ağaç dile geldi:
— Ben düşünmüyorum belki; ama düşünen insanlara çok büyük dersler verebilirim, dedi.
Adam heyecanla:
— Seni dinlemek isterim, dedi.
Ağaç konuşmaya başladı:
— Elindeki o kitabı bırak ve bana kulak ver. Sana on önemli hayat dersi anlatacağım.
Adam dikkat kesildi.
1. Her şeyin bir zamanı vardır
“Ağaç yaşken eğilir.”
İnsan da küçük yaşta öğrenir, şekillenir ve olgunlaşır. Hayat bir eğitim sürecidir; fakat zamanlama çok önemlidir. Bazı şeyleri zamanında öğrenmeyen insan, sonradan büyük zorluk yaşar.
2. Düşene vurmak kolaydır
Düşen ağaca balta vuran çok olur. İnsan hayatta güçlü durmaya dikkat etmelidir. Çünkü güçlü iken gölgene sığınan bazı insanlar, düştüğünde eline baltayı alıp sana saldırabilir.
3. En büyük zarar bazen içeriden gelir
Baltanın sapı da ağaçtandır. İnsan sadece dış düşmana karşı değil, içerden gelen tehlikelere karşı da dikkatli olmalıdır. Çünkü bazen en büyük zarar, “bizden görünen” kişilerden gelir.
4. Zorluk insanı büyütür
“Ulu çamlar fırtınalı diyarlarda yetişir.”
İnsanı geliştiren şey rahatlık değil, mücadeledir. Büyük insanlar büyük engelleri aşarak büyürler. Uçurtma rüzgâra karşı yükselir.
5. Güç kökten gelir
Bir ağacın kökü ne kadar derinse, boyu da o kadar yükselir. Kökü zayıf olan ağaç ayakta kalamaz. İnsan da tarihine, inancına ve değerlerine sahip çıkmalıdır. Kökünü unutanın geleceği sağlam olmaz.
6. İnsan çevresiyle güzeldir
Ağaç yapraklarıyla gürler. İnsan da ailesiyle, dostlarıyla ve sosyal çevresiyle güç kazanır. Güzel ilişkiler insan hayatını anlamlı hâle getirir.
7. Sabır sessizce çalışmaktır
Hiçbir ağaç “Acaba bahar gelecek mi?” diye telaşlanmaz. Kök, gövde ve dallar görevini sessizce yapar. İnsan da sonucunu hemen görmek istemeden; sabırla, gösterişsiz ve samimi bir şekilde çalışmalıdır.
8. Meyveli ağaç taşlanır
Başarılı, bilgili ve faydalı insanlara karşı kıskançlık duyanlar çok olur. Nitelikli insan eleştirilere dayanamazsa başarısını sürdüremez.
9. Her insan uygun ortamda gelişir
Her ağaç kendi toprağında büyür. İnsan yetenekleri de böyledir. Uygun ortam bulursa gelişir; aksi hâlde körelip gider.
10. İnsan ağaca her zaman muhtaçtır
İnsan doğarken beşiğinde, ölürken tabutunda ağaca muhtaçtır. Bu yüzden ağaca sadece “odun” gözüyle değil, ibret gözüyle de bakmak gerekir.
Ağaç sözlerini şöyle tamamladı:
— “Her şey bir ağacı sevmekle başlar.” Bundan sonra bir ağacın yanından geçerken durun ve onun sessizce anlattığı hikâyeyi dinleyin.
Adam, ağaca uzun uzun baktı ve içinden şöyle geçirdi:
“Aslında odun olan ağaç değil, benmişim meğer…”
İbretle bakmasını bilen için kâinatta susan hiçbir varlık yoktur.