RÜZGAR DAVA EDİLİR Mİ? EDİLİR

Peygamber kıssalarından ve keramet ehlinin hadiselerinden hisse almalıyız. Şahsen ben öyleyim. Onlarda mutlaka bir hikmet olduğuna inanır, ders çıkarmaya çalışırım. Onlar yaşandığı zamanlara ve sonraki devirlere ışık olurlar.
Davut peygamber hem peygamber hem de kavminin kralı idi. O devirde fakir, dul, üç küçük çocuğu olan bir kadın vardı. Kadın evde aç olan çocukları için bir yerde çalışıp bir çuval un kazandı. Çuval sırtında sevinçle evine dönerken aniden bir rüzgar çıktı. Kadının sırtındaki un çuvalını aldı gitti. Kadın üzgün şekilde ağlamaya başladı. Oradan geçmekte olan henüz on yaşındaki Hz. Süleyman (a.s.) kadını ağlar görünce ana niye ağlarsın ne oldu, diye kadına sordu. Kadın da durumu anlattı. Hz. Süleyman ana ben kral Hz. Davut’un oğluyum. Babama git rüzgarı dava et, dedi. Kadın çaresiz Hz. Davut’un huzuruna çıktı, rüzgardan davacı oldu. Hz. Davut rüzgar dava edilir mi, deyip kadına bir çuval un verilmesini emretti. Kadın sevinç içinde evine dönerken ileride peygamber olacak olan Hz. Süleyman sarayın dış kapısında kadını karşıladı. Ne yaptın ana rüzgarı dava ettin mi, diye sordu. Kadın ettim ettim de kral rüzgar dava edilir mi kadın deyip bana bir çuval un verdi, dedi. Hz. Süleyman ana sana sadaka vermiş sen git rüzgarı dava et hakkını al, dedi. Kadını Hz. Davut’a tekrar gönderdi. Kadın huzura çıkıp yine rüzgardan davacı olduğunu söyleyince Hz. Davut çaresiz kadına sen git yarın gel, dedi. Evine gönderdi. Gece odasına çekilip Allah’a yalvarıp yakardı Allah’ım bunda bir hikmet var kadın ısrarla rüzgarı dava ediyor, çaresizim. Bana bir yol göster, dedi. Sabaha karşı Cebrail (a.s) gelerek ‘Ya Davut yarın limana bir gemi gelecek, o gemi içindeki yolcuların hepsini huzura getirt. Rüzgarı dava etmenin hikmeti onlardadır.’ Sabah Hz. Davut askerlerini limana gönderdi. Gemideki yolcuları huzuruna getirtti. Hepsinin elinde birer kese vardı. Onlara ‘Dün ne yaşadınız? Elinizdeki keselerde ne var?’ diye sordu. Ya kralımız biz filan yerden deniz yolu ile buraya gelen tüccar yolcularız. Yolda gemimiz fırtınaya yakalandı, delindi. Su almaya başladı. Batmakta iken biz Allah’a yalvardık. Ya Rabbi bizi kurtarırsan mallarımızın yüzde onunu fakirlere vereceğiz, dedik. O anda gemi üzerinde bir çuval göründü, geldi açılan gemi deliği üzerine düştü. Gemi batmaktan kurtuldu. Biz hesapladık mallarımızın yüzde onu bu elimizdeki keselerimizdeki altınlarımızdır. Biz bu altınlarımızı bu çuvalın sahibini bulup ona vereceğiz. Bizlere yardımcı olmanızı istiyoruz, dediler. Hz. Davut ağlamaya başladı. Kadının getirtilmesini istedi. Kadın getirildi. Kadın rüzgarı dava etmende haklı görüldün ve şu keselerin içindeki altınları kazandın alabilirsin, dedi. Altınları askerleri ile kadının evine iletti. Kadın o beldenin en zengin insanı oldu.