EVET… Son dakika yetmedi, yine de sahip çıkmak zorundayız…

Konyaspor, Eyüpspor karşısında kazanamadı. Skor tabelası 1-1’i gösteriyor olabilir ama mesele yalnızca puan kaybı değil. Asıl mesele, sahada ortaya konan görüntü ve bu görüntünün camiada yarattığı soru işaretleri.
Teknik Direktör Çağdaş Atan’ın maç sonu açıklamaları, aslında sahadaki ruh hâlinin bir özeti gibi. “Konuşması zor bir durumun içindeyiz” derken haksız değil. Çünkü özellikle ikinci yarıda, Konyaspor adına telaşlı, panikleyen ve ne yaptığını bilmeyen bir takım görüntüsü vardı.
Bu, Konya tribünlerinin alışık olduğu bir tablo değil.
İlk yarıda kaçan net fırsatlar, ikinci yarının hemen başında yenilen basit gol ve sonrasında gelen kontrolsüz oyun… Atan’ın da ifade ettiği gibi, sahada “hiç istenmeyen” bir görüntü ortaya çıktı. Üç santrafora dönmek, uzun toplarla gol aramak, çaresizliğin taktik hâlidir. Gol geldi mi? Evet geldi.
Ama yetmedi.
Ancak burada durup derin bir nefes almak gerekiyor.
“Bu takım bizim.
Konyaspor bizim evladımız.
Evet, hata yapabilir.
Evet, yanlış tercihler olabilir.
Evet, eleştiri de olacak.”
Ama bir ebeveyn, evladı hata yaptığında sırtını dönmez. Tam aksine, daha sıkı sarılır.
Çünkü bilir ki bu hataların telafisi vardır. Eyüpspor karşısında yapılan hataların da telafisi mümkündür. Lig uzun, yol meşakkatli ama çıkmaz değil.
Bugün yapılması gereken; yıkmak değil, doğruları yüksek sesle söyleyip sahip çıkmaktır.
Teknik heyet de, futbolcular da bu şehrin emanetidir. Panik yapan değil, panik anında ayağa kalkabilen bir Konyaspor’a ihtiyacımız var.
Çağdaş Atan’ın eleştirileri kadar, sorumluluk alması da önemlidir.
Aynı şekilde futbolcuların da bu formanın ağırlığını bir kez daha hatırlaması gerekir. Çünkü bu şehir mücadeleyi affeder ama ruhsuzluğu affetmez.
Son sözüm şu olsun:
“Konyaspor yalnız değildir.
Ama Konyaspor’un da kendine gelmesi şart.
Telafi mümkün.
Yeter ki biz, evladımıza sahip çıkmayı bırakmayalım.”