İNGİLİZ GENERAL HAMİLTON’UN RÜYASI

General Hamilton hatıralarında anlatıyor: 21 Eylül 1915 günü idi. İmroz Adasında çadırımın içinde küçük karyolamda yatıyordum. Birdenbire kendimi buz gibi suların içinde buldum. Birisi beni denizin dibine doğru çekiyordu, boğuluyordum, iki kuvvetli elin, boğazımı sıktığını hissediyordum. Bu iki kuvvetli el beni hem boğuyor, hem de denizin dibine doğru çekiyordu. Gittikçe nefesim kesiliyordu. Fakat tam bu sırada kan ter içinde uyandım. Vücudum zangır, zangır titriyordu. Boğazımı sıkan iki kuvvetli eli uyandıktan sonra da görür gibi oldum. Çadırın içinde sanki bir hayalet dolaşıyordu. Fakat karanlıkta bu hayaletin yüzünü seçemiyordum. Hayalet kaybolduktan sonra rahat nefes alabildim. Çadıra bir düşman mı girmişti Buna imkân yoktu. Uyandıktan sonra, saatlerce rüyanın tesiri altından kurtulamadım. Kafamda acayip düşünceler dolaşmaya başladı. Üzerimize bir tehlike çökmüş, bizleri meşum bir akıbet mi bekliyor diye düşündüm.
EDEBE RİAYET ETMEYEN EVLİYA OLMAZ
Zamanının manevî reisi Beyazıd-ı Bestamî hazretlerine bir zat hakkında veli olduğu bahsedilerek üstünlükleri anlatılmıştı. Beyazıd-ı Bestamî hazretleri o zatı görmeye gitti. Ziyaretine gittiği zat camiden çıkıyordu. Camiden çıktıktan sonra Beyazıt hazretlerinden habersiz olarak ilerlerken kıble tarafına tükürdü. O’nun bu halini gören büyük veli Beyazıd-ı Bestamî hazretleri görüşmek lüzumunu duymadığı gibi selâm bile vermeden gerisin geriye dönüp gitti. Sonra neden görüşmeden geri döndüğünü soranlara da, mübarek şunları söyledi: Şeriatın adabından bir edebe bile dikkatli olmayan bir kimse nasıl olur da Allah’ın esrarına vakıf olur.