Bu kararlar hata olmaktan çıktı, KASIT haline geldi…

Gaziantep’te oynanan Gaziantep FK–Konyaspor maçını tribünden izledim. Sonrasında eve döndüm, yetmedi… Pozisyonu defalarca bilgisayarımın monitöründen izledim. Yavaşlatılmış, durdurulmuş, tekrar tekrar… Sonuç değişmedi. Ortada futbolun kabul edebileceği bir “hakem hatası” yok. Ortada oyuncu sağlığını hiçe sayan, net, tartışmasız bir kırmızı kartlık müdahale var. Ogün Özçiçek’in Berkan Kutlu’ya yaptığı hareket faul değil sadece; kontrolsüz, sert ve sakatlığa davetiye çıkaran bir müdahaledir.
Bunun adı kitapta yazıyor. IFAB kuralları açık. Buna rağmen sahada sarı kart çıktı, VAR sustu, sistem kör ve sağır oldu.
Soruyorum:
VAR niye var?
Bu pozisyon “açık ve bariz hata” değilse hangisi?
Konyaspor Yönetimi açıklamasında son derece net, son derece ölçülü ama bir o kadar da kararlı.
Kimse ayrıcalık istemiyor.
Sadece kurallar herkes için eşit uygulansın deniyor. Buna bile tahammül edemeyen bir yapı varsa, sorun Konyaspor değildir.
Artık şunu kabul edelim:
Bu ligde bazı kararlar tesadüf değil.
Bu ligde bazı sessizlikler masum değil.
Hakem Kadir Sağlam bu pozisyonda kırmızı kart göstermeyerek büyük bir yanlışa imza atmıştır.
VAR hakemi Özgür Yankaya ise görevini yapmayarak bu yanlışı büyütmüştür. Ama mesele iki isimden ibaret değildir. Asıl mesele yukarıdadır.
MHK Başkanı hâlâ koltuğunda oturuyorsa, hakemler bu pervasızlığı kendilerinde buluyordur.
Çünkü bu kadar net hatalardan sonra hesap sorulmuyorsa, bu cesaret bir yerden geliyordur.
Kimse kusura bakmasın; bu düzen değişmeden Türk futbolunda adalet falan konuşulamaz.
Anadolu kulüplerinin emeği, alın teri, mücadelesi masa başında harcanıyor. Sonra da “Türk futbolu neden ilerlemiyor?” diye soruyoruz.
İlerleyemez. Çünkü adaletin olmadığı yerde rekabet olmaz.
Bu pozisyon incelenmelidir. Bu hakem performansı resen değerlendirilmelidir.
Ve evet, buradan açıkça yazıyorum:
MHK Başkanı artık bu yükü taşıyamıyor. Görevine son verilmelidir.
“Bu bir öfke yazısı değil.
Bu bir isyan hiç değil. Bu, futbolu sevenlerin, adalet isteyenlerin, susmayanların yazısıdır.”
Ve şunu herkes bilsin:
Bu ayıp unutulmaz.
Bu sessizlik normalleşmez.
Bu düzen böyle gitmez.
ZİRA…”Bu kararlar hata olmaktan çıktı, KASIT haline geldi…”