YARIYIL TATİLİ

Büyük ve kuralları olan bir ülkeyiz. Hamdolsun kabile devleti ya da muz cumhuriyeti falanda değiliz. Yüce Devletimizin kuralları var, yasaları var, tıkır tıkır işleyen bir çarkımız var. Önceden belirlenen takvim gereğince Milli Eğitim Bakanlığınca belirlenen takvim üzerine bugün 18 milyon öğrenci yarıyıl tatiline başladı.

Bu 18 milyon nüfusumuz falan değil. İlk ve orta dereceli okullarımızdaki öğrenci sayısı. Diğer bir ifade ile çoğu ülkelerin nüfusundan fazla. Geleceğimizin teminatları, varisleri 10-14 Kasımda birinci dönem ara tatili kullandılar. Şu anda iki haftalık yarıyıl tatilindeler, ikinci dönem ara tatilini ise 16-20 Mart tarihlerinde kullanacaklar. Bitiş ne zaman derseniz 2025-2026 Eğitim ve Öğretim yılı 26 Haziranda tamamlanacak.

Sonrasında da maraton bitmiyor ki! Sonu “S” ile biten bir dizi sınav veya sınavlar serisi. Vatandaşlık bir sınav, hayat bir sınav, kulluk bir sınav. Garibim insanoğlu kendini sürekli bir parkurda buluyor ve koştur koştur yarışıyor. Yarıyıl tatilinde yorulan öğrencilerle birlikte vefakâr öğretmenlerimizde dinlenecekler.

Şöyle dışardan baktığımda milli eğitimin problemleri yok mu? Var, ihtiyaçlar giderilme noktasına gelmiş. Gündemi iyi takip ederseniz okul yapımı hemen hemen yok. Hayırseverler sağlık tesislerine yönelmiş durumda. Yakın zamanda okul temeli ve açılışını pek göremiyoruz.

Gerçek rakamlarla 4 milyon civarına yaklaştığı ülkemizdeki Suriyelilerin çocuklarına rağmen derslik ihtiyacı yok. Bu Suriyeli öğrencilerin tamamının ülkelerine döndüğünü düşünsek okullardaki dersliklerdeki öğrenci sayılarının 20’lere kadar düşebilir. Yani uzun vadede AB’de olduğu gibi okul ihtiyacı yok gibi. Niçin nüfusumuz yaşlanıyor. En büyük tehlike doğurganlık oranları düşmüş. Gün gelecek ülke nüfusunu artırmak adına katkıda bulunanlara çeyrek altın takacağız hem de ülke olarak. Şimdi dahi 3. çocuklara 5 bin TL devlet desteği veriliyor. Ahh ekonomi nelere kadirsin.

Problemlerimiz çok, evlenmelerin düşünülmediği, düşünülse dahi evlenme yaşlarının 40’lara yanaştığı bir ülkede yaşamaktayız. Genç nüfusu ile övünen Türkiye eskilerde kaldı.Yakın bir zamanda da emekli ülkesi konumuna yerleşeceğiz.

Eğitim ve öğretimin fiziki problemleri çözülmüş ama diğer problemler çok ciddi. Gerçi Eğitim ve Öğretim ifadesinden “Eğitim”i çıkardık sanki. Okullarımızda öğretim yapılıyor. Bir dizi problem var. Başta akran zorbalığı, dilimiz varmıyor ancak madde bağımlılığı. Torbacıların kol gezdiği, farklı alıştırma teknikleri ile okul civarlarından ayrılmadığı bir ortam var.

Sigara kullanım yaşının ilkokullara kadar düştüğü bir ülkede yaşıyoruz. Madde bağımlılığı yaşının da gün geçtikçe düşüyor. Madde farklı. Evlatlarımızı ve ülkemiz için en büyük tehdit madde bağımlılığının yanında bütün kötülüklerin anası dediğimiz içki ve sigara masum kalıyor. Gençlerimiz bağımlılık adına madde temini adına ebeveynlerini yok edebiliyor.

Biz ne olduk anlayamadım. Genç kızlarımızın erkek arkadaş kapma kavgasında birbirlerini bıçaklayabiliyor. Anne ve babaların ekonomik durumlardan dolayı çalıştığı bir ailede çocuklar hür, çocuklar dış etkilere açık, çocuklar kim tutarsa elinde kalıyor.

Bundan sonra öğretmede ikinci plana itilerek, gençlerimizin yabancı ve zararlı etkenlerden uzak tutulması adına çok şeyler yapılmalı.

Son aylarda “fan”ları çok olan VİP örnek insanların ailelerini, yetkililerini, yaptıklarını, taşınmazlarını hep birlikte görüyoruz. Örnek aldıklarımızın hali böyle. Sonumuz ne olacak bilmiyorum.

Gençlik elden gitmeden sahip çıkalım. Bu da önce aileden başlatılmalı.

Saygılarımla.