DEMOKRASİ OYUNU

Bir tilki hikayesi anlatacağım. Bence tilki ve bugün kendisine demokrasi denilen şey arasında sıkı bir benzerlik var. Ama önce geçen haftaki “Tanrı Devlet” başlıklı yazıya gelen bir eleştiriye kısaca cevap vermem gerekiyor. Eleştiri sahibi okur, özellikle yazının son bölümünde adeta devletin tanrılaşmasını isteyen bir görüş beyan ettiğimi ve bunun son tahlilde şirk olacağını söylüyor. Eğer anladığı gibi ben devletin Tanrı olmaya kalkışmasını olumlu görüyorsam, elbette eleştiri haklıdır. Ancak ben asla devletin Tanrı olmaya kalkınmasını olumlu bulmuyorum. Nitekim yazının orta yerlerinde “Açık olan insanlığın yeni ve karşı konulması fevkalade güç bir tehditle karşı karşıya olduğudur” diyerek kaygımı dile getiriyorum. Dikkatli okura teşekkür ederim.
Gelelim tilki hikayesine…
Günlerden bir gün tilkinin kuyruğu kayaya sıkışmış kuyruğunu keserek kurtarmak zorunda kalmış.
Daha sonra bir başka tilki onu gördüğünde
“Kuyruğunu neden kestin?” diye sormuş.
Kuyruğu kesik olan,
“Kendimi böyle mutlu hissediyorum.”
demiş.

Bunun üzerine diğer tilki de kuyruğunu kesmiş.
Fakat mutluluk yerine şiddetli bir acı hissediyormuş.
Hemen tilkiye gelip, “Neden bana yalan söyledin?” demiş.

Tilki, “Eğer acı çektiğini diğer tilkilere söylersen, onlar asla kendi kuyruklarını kesmezler ve bizimle dalga geçerler.” demiş.

Bu iki tilki diğer tilkilere yaşadıkları mutluluğu öve öve anlatmaya başlamışlar.
Böylece diğer tilkilerin de çoğu kuyruklarını kesmiş.

Çoğunluk onlara geçince bu sefer kuyruğu olanlarla dalga geçmeye başlamışlar.
İşte böyle, çoğunluk kuyruğu kesik tilkilere geçince iktidar onların olur. Yıllardır demokrasi oyunu böyle oynanır.
Çoğunluk tek geçerli hak sebebi ise, al sana kuyruğu kesik tilki çoğunluğu… Yaşasın demokrasi oyunu…
İfsat ediciler imkan bulunca, önce toplumu bozarlar, sonra iyi insanları kötü insanlara ayıplatırlar.