Lütfi Ayhan

Dünyaya Onların Gözü İle Baktıkça...

Lütfi Ayhan

Günümüz dünyasındaki zulmün, haksızlığın, huzursuzluğun gerçek nedeni 300 yıla yakındır dünyaya hükmeden 'Batıl Batı'nın" kanla, zulümle yoğrulmuş ve kokuşmuş sistemidir. Bu sistemi tam tanımadan, dayandığı temelleri anlamadan, onu var eden kültürel ve medeniyet kodlarını çözmeden, ona her alanda alternatif görüşler sunmadan, ne dünya huzur bulacak ne de bu kötülüğün kaynağı olan Batıl sistem çökecek.

Dine, tarihe, dile, sosyolojiye, varlığa, akla, felsefeye, bilime, ekonomiye, siyasete...Onların gözümüze taktığı gözlük ile baktıkça eşyanın
hakikatini değil onların bize göstermek istediğini görürüz. 
İŞE TARİHTEN BAŞLADILAR 
Mesela Tarih ilmini ele alalım ;
Tarih yazımı, sadece geçmişte ne olduğunu kaydetme işi değildir; aynı zamanda gücü elinde bulunduranın( günümüzde bu güç batıdır) kendi meşruiyetini, üstünlüğünü ve kimliğini inşa etme ilmidir. Şu örneğe dikkatle bakınca bunu net görürüz: Batı dünyası, İslam medeniyetinden aldığı muazzam bilimsel ve entelektüel mirası kendi Rönesans ve Aydınlanma süreçlerine yakıt olarak kullanırken, bu gerçeğin üzerini bilinçli bir tarih hırsızlığı ve oryantalizm (şarkiyatçılık) perdesiyle örtmüştür. Batı kökenlerindeki bu devasa borcu unutturmak ve kendini "tarihin tek ve eşsiz ilerleme motoru" olarak konumlandırmak için başvurduğu stratejilerden birkaçı şunlardır:
1. "Doğrudan Hat" İllüzyonu: Antik Yunan’dan Doğruca Rönesans’a

Batı tarih yazımının en büyük kurgusu, insanlık tarihini doğrusal ve kesintisiz bir hat olarak sunmaktır. Bu anlatıya göre meşale (bilim, hakikat) Antik Yunan’da yanmış, Roma’ya geçmiş, Orta Çağ’da biraz duraklamış ve ardından doğrudan Rönesans Avrupası’nda yeniden parlamıştır...
Pekiyi aradaki asırlar nerede? Bu yapay ve eksik kurguda, insanlığın bilim meşalesini 8. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar taşıyan, koruyan, geliştiren ve üzerine devasa keşifler ekleyen İslam coğrafyasının yaptıkları nerede ? Bunlara neredeyse hiç yer verilmez. Amaç, Avrupa medeniyetini tamamen "Avrupalı" ve saf bir ırksal/kültürel genetiğe dayandırmaktır.

2. İsimlerin Latinleştirilmesi (Kültürel Kimlik Hırsızlığı)

İslam alimlerinin isimleri ve eserleri Avrupa üniversitelerinde yüzyıllarca okutulurken, bu isimler bilinçli bir fonetik operasyonla Latinleştirilmiştir. Amaç, öğrencilerin ve entelektüellerin bu bilgilerin "Doğulu ve Müslüman" bir kaynaktan geldiğini fark etmelerini engellemektir.
İbn Sina, Avicenna yapıldı,
İbn Rüşd, Averroes olarak anıldı, İbnü'l-Heysem, Alhazen ismine sıkıştırıldı,
Er-Razi, Rhazes olarak kaydedildi...
Bu değişim/inkar sayesinde Avrupalı bir tıp veya felsefe öğrencisi, ders kitabını okuduğu otoritenin Bağdatlı veya Kurtubalı bir Müslüman olduğunu değil, antik çağdan kalma bir Romalı ya da Avrupalı olduğunu düşündü.

3. Müslümanları Sadece "Kurye" Olarak Göstermek

MÜSLÜMAN BİLGİNLERİ POSTACI GİBİ GÖSTERDİLER

Batı tarih anlayışı, İslam dünyasının katkısını tamamen inkar edemediği noktalarda ise o dehaların rollerini küçültme yoluna gitmiştir. Müslüman alimler bilimsel ve felsefi süreçlerde "özgün üreticiler" değil, sadece Antik Yunan mirasını Batı’ya taşıyan "postacılar" veya "kuryeler" olarak nitelendirilmiştir. Oysa Farabi, Aristo mantığını sadece çevirmemiş; ona yepyeni kategoriler eklemiştir. İbnü'l-Heysem, Yunan optik teorilerini deneyle çürütüp sıfırdan modern optiği kurmuştur. Harizmi, Hint sayı sistemini alıp sıfırı ekleyerek "Cebir" (Al-Jabr) bilimini var etmiştir. Batı, bu yaratıcı ve dönüştürücü rolü sıradan bir hamallık seviyesine indirgeyerek unutturmaya çalışmıştır.

4. Oryantalizm: Doğuyu "Akıl Dışı" İlan Etmek

18. ve 19. yüzyıllarda sömürgecilikle birlikte zirveye ulaşan Oryantalizm (Şarkiyatçılık), dünyayı keskin kutuplara ayırdı:
a- Batı - aklın, bilimin, ilerlemenin ve erdemin merkezidir;
b- Doğu - duygunun, mistisizmin, tembelliğin ve durağanlığın yeridir.
Bu ideolojik kurgunun inandırıcı olabilmesi için, geçmişte "Doğu"nun aklın ve bilimin merkezi olduğu dönemin unutturulması gerekiyordu.

SÖMÜRGECİLİĞİ MEŞRULAŞTIRMAK İÇİN

Niçin? Çünkü eğer Müslümanlar bir zamanlar Avrupa'dan çok daha rasyonel, bilimsel ve temiz bir medeniyet kurduysa, Batı’nın Doğu’yu sömürgeleştirirken kullandığı "Biz buralara medeniyet götürüyoruz" iddiası tamamen çökecekti. Sömürgeciliği meşrulaştırmak için tarih geriye doğru yeniden yazıldı.

Bu sebeplerden dolayı hakikat yeniden keşfetmek için yeni gözlükler gerekiyor. Gerçek şu, Batı dünyası, kendi Rönesans’ını inşa ederken İslam medeniyetinin omuzlarına bastı; ancak yükseldikten sonra bastığı omuzları tarihten silmeye çalıştı. Bugün modern ve tarafsız tarihçilik (George Saliba, Fuat Sezgin gibi bilim insanlarının çalışmaları sayesinde), bu büyük tarih hırsızlığının örtüsünü biraz olsun kaldırmaktadır. Bu örtü kalkınca görünen manzara şöyle; bugün övünülen modern bilim ve ahlak nizamı, tek bir coğrafyanın, tek bir medeniyetin, tek bir milletin... Değil, Doğu'nun, Batının ve tüm çağların aklı ve emeğiyle harmanlanmış küresel bir insanlık mirasıdır.

Not 1 : Batının genlerine işleyen 'Doğuyu inkar kompleksi' günümüzde de devam ediyor. Bunun en basit misalini futbol maçlarında görürsünüz: Birçok Müslüman Furbolcunun isimlerini ( veya meşhur  Müslümanların isimlerini) değiştirerek telaffuz ederler ve yazarlar.

Not 2: Ben batılılar gibi hakikati gizlemeyecegim. Bu yazıdaki fikirler görüşler bana ait yalnız bu fikirleri daha iyi anlatmak için gereken bilgilerin bir kısmını Batının ( ABD'nin) geliştirdiği Y. Z dan aldım.

Yazarın Diğer Yazıları