Dün Dost, Yarın Düşman: Tarih Bunu Unutmayacak

Ortadoğu’nun son yarım yüzyılı, güç ve çıkarın bir döngüsünü bize açıkça gösteriyor: Büyük odaklar, sahadaki aktörleri kendi emelleri için kullanır; işlevleri sona erince de gözünü kırpmadan tasfiye eder.
İran, tarih boyunca bu döngünün en belirgin aktörlerinden oldu. Bir zamanlar başkalarının maşasıydı; Filistin’den Lübnan’a, Suriye’den Irak’a kadar vekâlet savaşlarının merkezi bir aracıydı. Kaosun, kanın ve mazlum çocukların acısının çoğu zaman sorumlusu, sahada adım adım yürütülen bu maşalardı. Dün başka güçlerin çıkarları için yönlendirilen İran, bugün benzer bir güç tarafından tasfiye edilir hâle geldi. Tarih bize gösteriyor ki, zulmü uygulayanlar, gün gelir başka bir zulmün hedefi olur.
Suriye örneği güncel bir yansıma sunuyor. Önce El-Kaide, sonra IŞİD… Bir dönem desteklendi, sahada kullanıldı, sonra ortadan kaldırıldı. Yarın ihtiyaç duyulduğunda benzer bir yapı yeniden sahaya sürülecek. Dün terör olarak anılan bir figür, bugün siyasi masada muhatap hâline getirilebilir; yarın ise yeniden tehdit listesine alınabilir. Bu, basit bir ihtimal değil; tarih boyunca tekrar eden bir kuraldır.
Buraya bir not düşüyorum:
Bugün dost dedikleriniz yarın düşman olabilir.
Bugün terör dediğiniz yapılar yarın müzakere edilen aktör hâline gelebilir.
Ve bugün “stratejik ortak” diye güvenilen liderler, çıkar değişince tasfiye edilen figürlere dönüşebilir.
Dikkat edin: Bazı meseleler “siyasi fikir” veya “siyasi deha” kisvesi altında meşrulaştırılıyor. Dün terör dediklerini bugün dost diye sunabilen zihniyetler, aslında kendi iplerini örüyor. Türkiye, böylesi bir eksenden geçiyor ve bu uyarıyı göz ardı etmemeli. Siyasetin kısa vadeli hesapları, uzun vadede kişinin veya yapının sonunu getirir.
Ve işte burası asıl ders:
Zulüm kim adına yapılırsa yapılsın, sonunda sahibini bulur. Güce dayanarak kurulan düzenler, başka bir güç tarafından yıkılmaya mahkûmdur. Ve unutmayın: Zalim, zulmünü kimin adına işlerse işlesin; gün gelir kendi zulmünün kurbanı olur. Adalet gecikir ama şaşmaz.
Dün kanat açan maşalar, yarın kendi ipinde asılı kalır.
Dün kullandığınız ateş, yarın kendi sarayınızı yakar.
Tarih, bunu sessizce ama emin adımlarla yazar.