Geçen sezonu şöyle bir hatırlayalım… Sezona iyi bir başlangıç yaptık. Camia umutlandı, beklentiler yükseldi. Ancak ne olduysa daha sonra oldu. İyi gidişatı sürdüremedik ve bir anda kendimizi hiç istemediğimiz bir tablonun içerisinde bulduk.
Öyle ki, sezonun bir bölümünde adeta ecel terleri döktük. Her maç ayrı bir stres, her hafta ayrı bir hesap… “Acaba ne olacak?” Camianın ortak sorusu haline gelmişti. Neyse ki daha sonra toparlandık, kendimize geldik ve sezonun son bölümünü daha rahat geçirdik.
Şimdi yeni bir sezonun içerisindeyiz.
Evet…
İyi bir başlangıç yaptık mı? Hayır. Hatta açık konuşmak gerekirse, beklediğimizin de altında, oldukça kötü bir başlangıç yaptık. Ama buradan hareketle hemen karamsarlığa kapılmak, “Bu işin sonu ne olacak?”, “Yine mi aynı sıkıntıları yaşayacağız?” diyerek felaket tellallığı yapmak kime ne fayda sağlar?
İşte ben tam da burada, bir kez daha camianın tamamına seslenmek istiyorum: SAKIN HA…
Sakın birkaç kötü sonucun ardından takımı, teknik heyeti ve yönetimi bir anda yerden yere vurmayalım. Sakın öfkeyle hareket edip, sonradan telafisi mümkün olmayan sözler söylemeyelim. Sakın daha yolun başındayken umudu kaybetmeyelim.
Futbol uzun bir maraton…
Bugün kötü giden, yarın düzelebilir. Bugün eleştirdiğimiz bir futbolcu, yarın maçın kahramanı olabilir. Bugün sorguladığımız takım, birkaç hafta sonra hepimizi sevindirebilir. Elbette eleştiri olacak. Eksikler konuşulacak. Yapılan yanlışlar dile getirilecek. Ancak eleştirmek başka, her şeyi yerle bir etmek başkadır. Konyaspor camiası geçmişte bunun örneklerini defalarca yaşadı. Bir sezonda iyi başlayıp sonrasında büyük sıkıntılar yaşadık.
Bir başka dönemde ise kötü gidişatın ardından toparlanarak rahat bir nefes aldık.
Demek ki futbolun daha ilk haftalarında kesin hükümler vermek doğru değil. Bugün ihtiyacımız olan şey; panik değil, sağduyu. Öfke değil, sabır.
Yıkmak değil, eksikleri görerek düzeltmeye çalışmak.
Elbette takımımızdan daha iyi futbol bekliyoruz. Daha mücadeleci, daha üretken ve daha karakterli bir oyun görmek istiyoruz. Taraftarın beklentisi de, eleştirisi de son derece doğal.
Ama unutmayalım… Öfkeyle kalkan, zararla oturur. Daha sezonun başındayız. Önümüzde uzun bir yol, oynanacak çok maç, kazanılacak ve kaybedilecek çok puan var.
Onun için bir kez daha söylüyorum:
CAMİANIN TAMAMINA SESLENİYORUM… SAKIN HA…
Henüz hiçbir şey bitmedi. Panik yapmayalım. Birbirimizi yemeyelim. Takımı daha yolun başında ateşe atmayalım. Eksiklerimizi görelim, yanlışlarımızı eleştirelim ama umudumuzu da kaybetmeyelim.
Ben inanıyorum… Bu takım toparlanacak. Taşlar yerine oturacak.
Ve bugün endişeyle bakanların önemli bir bölümü, sezonun ilerleyen haftalarında çok daha farklı konuşacak. Yeter ki sabrımızı kaybetmeyelim…
Yeter ki öfkeyle hareket edip zararla oturmayalım…
Sonu iyi olacak.
