Öncelikle ifade edeyim…
Bugün ülkemiz adına gurur verici bir akşam yaşadık. Filenin Sultanları, Sırbistan’ı 3-0 gibi net bir skorla mağlup ederek finale yükseldi.
Sahadaki mücadeleleri, inançları ve ortaya koydukları güzel oyun bizlere büyük bir gurur yaşattı.
Başta sporcularımız olmak üzere teknik heyeti ve emeği geçen herkesi gönülden kutluyorum. Finalde de aynı inanç ve mücadeleyle başarıya ulaşacaklarına yürekten inanıyorum.
Bir tarafta Filenin Sultanları’nın yaşattığı büyük gurur, diğer tarafta ise Konyaspor’un Erzurum deplasmanındaki kritik mücadelesi…
Sezona hiç de istediğimiz gibi başlayamadık.
Önce Rizespor, ardından Fenerbahçe ve son olarak kendi sahamızda Kocaelispor mağlubiyeti… Üst üste gelen üç yenilgi elbette morallerimizi bozdu. Ancak bütün bu olumsuzluklara rağmen ümidimizi kaybetmedik.
Çünkü daha sezonun başındayız.
İşte bu şartlar altında Erzurum deplasmanına geldik. Sezona iyi başlayamayan iki takım, kötü gidişata son vermek ve yeni bir başlangıç yapmak amacıyla karşı karşıya geldi.
Maç kadrosu açıklandığında İlhan Palut’un ideal bir 11’le sahaya çıktığını gördük. Ancak karşılaşmanın başlamasıyla birlikte geçiş oyunlarını iyi yapan Erzurumspor, 15. dakikada Eren’in attığı golle 1-0 öne geçti.
Konyaspor için artık zor ama imkânsız olmayan bir görev vardı:
Geriden gelip maçı çevirmek…
Erzurum seyircisinin futbolcularımıza yönelik “Konya buraya” tezahüratı da dikkatimizi çekti. Futbolun içerisinde rakiplik kadar, karşılıklı saygının ve güzel görüntülerin bulunması da güzel.
İlk yarı Erzurumspor’un 1-0 üstünlüğüyle tamamlandı.
İkinci yarıya ise daha etkili başlayan taraf Konyaspor oldu. Topa daha fazla sahip olan, rakip kalede gol arayan ekibimiz beraberlik için baskısını artırdı.
Ancak yine canımızı sıkan bir görüntü vardı.
Bireysel pas hatalarımız, rakibin hiç beklenmedik anlarda pozisyon bulmasına neden oldu. Konyaspor oyunun kontrolünü eline almaya çalışırken yapılan basit top kayıpları, Erzurumspor’a tehlikeli hücum fırsatları verdi.
Futbolun en önemli gerçeklerinden biri de burada karşımıza çıkıyor:
İyi oynarken yaptığınız basit hatalar, bütün emeğinizi bir anda boşa çıkarabiliyor.
İkinci yarıya 1-0 yenik başlamamıza rağmen maçı çevirebileceğimizi düşünüyordum. Konyaspor’un ikinci yarıya daha etkili başlaması da bu umudumu artırmıştı.
Ancak futbolun cilvesi işte…
Ne kadar istesek ne kadar umut etsek de maçı çevirmeyi başaramadık.
Erzurum’dan puansız ayrıldık.
Elbette bu tablo Konyaspor camiasını üzmüştür. Ancak sezonun henüz başında olduğumuzu unutmamalıyız. Geride kalan maçlardan çıkaracağımız dersler bundan sonraki süreçte çok daha önemli.
Evet, Erzurum’da umut aradık…
Olmadı.
Ama vazgeçmek yok! Ümitleri kaybetmek hiç yok!
