ILGIN'IN AĞZININ TADI KAÇTI!
Admin
Ilgın, Konya’nın tarihle, turizmle, tarımla iç içe olduğu ilçelerinden birisi. Ilgın’ın, kaplıcalarıyla ülke çapında tanınırlığı ve bilinirliği var.
Ilgın, Şeker Pancarı üretiminde Konya Ovasının ilklerinden. Pancar kadar, pancarı işlediği Şeker Fabrikasıyla da tanınıyor.
Bu Fabrika, Ilgının uğuru! Ilgının nazar boncuğu! İş ve ekmek kapısı!
1982’den bu yana 36 yıldır bu fabrika, Ilgının gururu ve markası!
Ilgın, Konya’da şekerpancarı üreten ilçelerin başında geliyor. 1933 yılından bu yana pancarı bilen, yetiştiren ve o dönemin Uşak ve Eskişehir Şeker fabrikalarına pancar gönderen bir İlçeydi Ilgın.
Çumra’nın pancarla 1953 yılında tanıştığı düşünülürse, Ilgın Konya’nın bir çok ilçesinden en az 20 yıl daha önce pancar yetiştiriyordu.
1954 yılında, Konya Şeker Fabrikası açıldığında, ürettiği pancarları, Konya Şeker’e göndermeye başladı.
O günlerde, Konya Şeker Fabrikasının açılışının şerefine, pancar alımına başladığında, ürettiği pancarı ilk önce fabrikaya getiren 4 kişiye, köstekli cep saati hediye edilmişti.
Sakyatan Köyünden Seyit Ali Kılıç…Kızılviran Köyünden Ahmet Koyuncu…Hasan Şıh Köyünden Bekir Yılmaz…Meydan Köyünden Mehmet Zorlu…
Bu dört üretici, 28 Ağustos 1954’de at arabalarına doldurdukları pancarları Konya Şeker Fabrikasına, herkesten önce ulaştırmışlardı.
Aynı olay Ilgın içinde tekrarlanmıştı.
Nasıl mı?
“1 Eylül 1954 tarihinde Ilgın’da da bir mübaaya olayı yaşandı. Ilgın pancar müstahsili 1933 yılından bu yana yetiştirdiği pancarı Uşak ve Eskişehir Fabrikalarına gönderiyordu. Artık mübayaa edilen pancar Konya Şeker’e gidecekti. Bunun için Konya’da yapılan mükafatlandırma benzeri bir törende Ilgın’da yapıldı. İlk pancarı teslim eden Ilgın müstahsillerinden Abdullah Ovalı’ya, Göstere köyünden Battal’a, Mecidiye köyünden köy adına Grup Başkanı Ali Uçak’a Ilgın Belediye Reisi Kemal Türeli tarafından birer cep saati hediye edildi.”
Ilgın, 1982 yılında Şeker fabrikasına kavuştuğunda, Konya ovasının Konya Şeker’den sonra ikinci şeker Fabrikası olma özelliğini kazanmıştı.
Konya Şeker, Konya’yı çok hareketlendirmişti.
“1950 yılı öncesinde Konya’da sadece 2 Banka vardı. Ziraatla uğraşanlar için lazım olan pulluk zor temin ediliyordu.
Konya Şeker Fabrikasının açıldığı 1954 yılına gelindiğinde Banka sayısı 9 olmuş, pulluk dışında ihtiyaca yetecek kadar motorlu ziraat malzemesi Konya’da satılır ve alınır hale gelmişti.
Baraj sayısı 5’e yükselirken, Et Kombinası bitirilmek üzere olmuş, Şeker Fabrikası dışında Çimento Fabrikasına da ağırlık verilmişti.”
Ilgın Şeker Fabrikası ise Ilgın’a hayat vermiş, Ilgın’ı süratle toparlamış. Ilgın aynen Konya gibi hayalden hakikate geçişi dolu dolu yaşamıştı.
Ilgın’ın talihini, kaderini değiştirmişti Şeker Fabrikası.
O küçücük kasaba, gelişmiş, ilerlemiş, anayolun içinden geçtiği büyük bir İlçe merkezi olmaya doğru güçlü ve inançlı adımlar atmaya başlamıştı.
Konya Ovası buğday ambarı olmanın dışında, pancarın en çok sevdiği, şeker oranı yüksek pancarların yetiştiği bir ova olmuştu.
Ilgın’ın Şeker Fabrikasından sonra ağzı tatlanmıştı.
Hanelerde gülen yüzler, umutlar çiçek açmıştı.
Türkiye'nin 31 şeker fabrikasından 25 tanesi kamuya ait. Kamuya ait olan 25 fabrikanın 14’ü özelleştirme kapsamında satılıyor. Bor, Çorum, Kırşehir ve Yozgat Şeker fabrikaları 3 Nisan’da, Erzincan, Erzurum, Ilgın, Kastamonu ve Turhal fabrikaları 11 Nisan’da, Afyon, Alpullu, Burdur, Elbistan ve Muş fabrikaları ise 18 Nisan’da satılacak.
Ilgın Şeker Fabrikasının özelleştirme kapsamı dışında tutulması gerektiğini savunanlar;
Ilgın Şeker Fabrikası iddia edildiği gibi zarar eden bir fabrika değil, aksine kar eden bir fabrikadır diyorlar!
Ilgın Şeker fabrikası, geçen yıl 33 milyon lira kâr etmiş durumda diyorlar!
25 fabrika içerisinde Ilgın Şeker Fabrikası, 2017-2018 üretim sezonunda en az maliyetle birinciliği hak etmiş ve Genel Müdürlük tarafından ‘birincilik plaketi’ ile ödüllendirilmiştir, diyorlar!
Ilgın Şeker Fabrikası 8 ilçe ve 200’e yakın köy ve mahalleye katkı sağlıyor, diyorlar!
Bölgenin tarım ve hayvancılığa dayalı olduğunu ileri sürenler, Fabrikanın binlerce aileye geçim kaynağı olduğunu belirtiyorlar!
Ilgın Şeker’in bu sebeplerden dolayı özelleştirilmesinin uygun olmadığını vurguluyorlar.
Şeker Fabrikasının hitap ettiği alan, hitap ettiği çiftçi, köylü, esnaf, işçi göz önüne alındığında bu tabloyu, bu manzarayı, zararla-ziyanla, toplama çıkarma işlemleriyle anlatmak sanıldığı kadar kolay olmasa gerek!
Bu fabrikaya bel bağlayanların, ömrünü verenlerin, şu anda çaresizlikten gözyaşı dökenlerin, belirsizliklerin, bundan sonra ne olacak diye bekleyen insanların dramları kol geziyor Ilgın’da.
Dün yüzü gülen insanlar vardı Ilgın cadde ve sokaklarında…Bugün, yüzler karmakarışık, gözler ağlamaklı, kalpler güvendiği dağlara kar yağmış bir halde yorgun ve teselliden uzak bir halde.
Sevgili okurlar;
Ilgın Şeker Fabrikası için alınan bu karar sonrasında, Ilgınlılar karamsar. Ilgınlılar üzgün. Ilgınlıların 1933 yılından bu yana şekerle tanışan 1982 yılından itibaren Şeker Fabrikasıyla tatlanan ağızlarının tadı kaçtı!
