Ey Konya! Şehidine sahip çık, yalnız bırakma!
Admin
Konya’ya neredeyse her gün şehit cenazesi gelmeye başladı sevgili okurlar. Şehitlere sahip çıkması gereken halk nerede?
Nöbette!
Demokrasi nöbetindeler!
Ne zaman başlıyor nöbet?
Saat 20.30'da...
O muhteşem kalabalıklardan bir kısmı, şehit cenazelerine gitse ne olur?
Tutulan demokrasi nöbeti çok daha anlamlı olur!
Ancak yapılamıyor!
Yapılmıyor!
Şehit hangi şehrin şehidi?
Konya'nın!
Gazetelerimiz, "Günlerdir, Konya'ya şehit ateşi düştü, yine içimiz yandı babından diye manşet atıyor, bir karede, şehit cenazesinin görüntüsünü verip geçiyorlar.
Demiyorlar ki, "Ey Konya! Bu şehit senin şehidin! Demokrasi adına Mevlana Meydanını hangi ruhla dolduruyorsan, hangi ruhla koşup geliyorsan, şehidine de o ruhla sahip çık, şehidini yalnız bırakma!"
Medya ve gazetelerin ne ilk haberi, nede manşetten verilen bir haber şehit haberleri...
Haydi Konya, şehit cenazesinde buluşalım diye bir manşet gördünüz mü?
Ekranlarımızda, Konya'yı şehit cenazesine davet eden bir duyuru ile karşılaştınız mı?
Her gece yüz binin üzerinde insanın demokrasi adına toplandığı meydanlardan bin kişi bile kalkıp şehit cenazelerini karşılamaya neden gidemiyor?
Ve o meydanlarda ellerinde mikrofon olanlardan hiç biri, yarın şehit cenazemiz geliyor, o cenazeyi karşılayalım, şehidimizin ruhu şad olsun neden diyemiyor?
Bir yerde bir yanlışlık var!
Bir yerde bir kopukluk var!
Bir yerde garip ve anlaşılmaz bir vurdumduymazlık var!
Hayırdır!
Ne oluyor?
Ne bu duyarsızlık?
Merkez nüfusu 1.5 milyona yaklaştı diye sevindiğimiz Konya!
Kendi evlatlarının, öz evlatlarının Şehit cenazelerini karşılamaktan aciz mi?
Vatandaştan çok polisin ve askerin olduğu şehit cenazelerine katılmayan bu şehrin nasıl bir duygu ve düşünce içinde olduğunu açıklayabilecek biri var mı?
Çokluğu ve etkisi ile övünülen Sivil Toplum Kuruluşları!
Sahi nerelerdesiniz?
Her gece, Mevlana Meydanında, Demokrasi nöbetinde selfie yarışlarına giriştiğiniz görüntüleri paylaşmadığınız kimse kalmadı!
Ha bir sefer de, şehit cenazelerinde buluşalım diye paylaşımlarda bulunun, dernek ve vakıf üyelerinizi şehit cenazelerinde buluşturun!
Buluşturduğunuzda korkmayın kıyamet filan kopmaz!
Sevgili Belediyelerimiz!
Ha bir seferde bilbordlarda şehitlerimize yer verin! Benim Şehidim diye, Konya'nın şehidi, diye donatın şehri, tanımayan bilmeyen kalmasın Konya'nın şehidini!
Yapmış olduğunuz konser duyuruları kadar da mı, hatırı yok şehitlerimizin!
Er oğlu er, adam gibi adam, Türkiye için şehit oldu deyin!
Bu mesele, bu kadar mı zor?
Organize olup pilavlara!
Organize olup meydanlara koşanlar!
Ha bir günde organize olup, şehit cenazelerine katılsanız ölür müsünüz?
Şehidine sahip çıkmayan, arayıp-sormayan, onların acılı ailelerini ziyaret etmeyen bir şehrin kurumları, vakıfları, dernekleri ziyanda olduklarını ne zaman görecekler?
Ateş düştüğü yeri yakıyor sevgili okurlar. Şehrin bir köşesinde insanlar acılarıyla başbaşa ağlarken, bir başka köşesindekiler hiç bir şeyden haberdar değilmiş gibiler!
Ne diyordu merhum Mehmet Akif,
" Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor / Bir hilal uğruna Yarab ne güneşler batıyor"
Hilal uğruna, Türkiye uğruna şehit düşenlerin hemşerileri, memleketlileri, ellerinde ayyıldızlı bayrak olan kardeşlerimiz, şehitlerimizi yalnız bırakmayın, şehitlerimize sahip çıkın, bu bizim şehitlerimize vefa borcumuzdur!
