DERS VE ZAMAN

Mevsimi hazanda sararır yapraklar

Yeşil gömleği soyulmuş,yeniden dirilişi bekliyor ağaçlar.

Dirilişi bekleyen değil ki,sadece ağaçlar,

Mahşerin hasretli endişesiyle bekleyişte mezarlar.

Almıyor beşer, manzara apaçık iken bir ders

Ders alana bir nasihattan bin ders

Feraset yoksa insanda, ne yapsın ders

Yapsan bin nasihat, gafilse yine de almaz bir ders

Bir sözden bin nasihat almalı insan

Nezakettir,zerafettir,saygıdır insanı insan yapan

Paha biçilmez,terazi çekmez bu değeri Vallahi inan

İşte budur insanı Eşref-i- mahlukat kılan

Zevkin,sefanın sarhoşuysa insan,

İyi biliniz ki, onun dostudur şeytan

Gün olur gerçeği anlar insan

Artık geçmiştir zaman,bitmiştir imkan

Duyarsın pişmanlık,istersin başa dönmek

Ömrün hitamıdır,ölümü görmek

Maharettir,ferasettir,bu günden o günü görmek

Bir Sur'un başında yeniden dirilmek

Dizilir saf saf mahşerde, melekler ve nebiler

Dümdüz olmuş kâinat,silinmiş dağlar tepeler

Dirilmiş,dikilmiş mevtalar, boşalmış kabirler

Kurulmuş mizan,dizilmiş şaşmaz teraziler

Şaşkınlık ve korku içinde mahşer de beşer

Ayrılmış guruplar,dizilmiş saflar üçer beşer

Dağıtılır sahiplerine bir bir defter-i- ameller

Okundu kitaplar,doğruladı şahitler bellidir akıbetler

İyi bilin ki,geri gelmez geçen zaman

israfı haram kılan,infakı emreden Kuran

Kulak ver bu emre ey insan!

Müjdeler olsun işte o zaman,

Sen olursun sen! mutlaka kazanan.