Ayyıldızlı bayrağımız geri geldi!
Admin
Üzdüğümüz, kırdığımız, incittiğimiz, bir süre önce gönderinden indirilirken hiç bir şey yapmadığımız ayyıldızlı bayrağımız bize geri geldi, geri döndü sevgili okurlar!
Affetti bizi, hoş gördü. Gölgesine sığınmamız için hepimize yer açtı.
Sen beni dalgalandır, yere düşürtme, bende seni bir edeyim, birlik edeyim, beraber edeyim dedi tüm Türkiye'ye...
15 Temmuz’la birlikte, ay yıldızlı bayraklarla meydanlara koşan Türk Milleti bir daha elinden bırakmadı bayrağını.
15 Temmuz öncesinde ki yıllarda, bayrağımızla ilgili çok hüzünlü ve çok çaresiz yıllar ve aylar yaşadık.
Bayrağımız gözbebeğimizdi.
Bir çok şehirde, kendini bilmezler, insanların gözünün içine baka baka, bayrak gönderlerine çıktılar, bayraklarımızı gönderlerinden indirdiler.
Bayrağımızı yırttılar!
Bayrağımızı yaktılar!
Bayrağa saygısızlıklar devamlı seyredildi geçildi.
O yıllarda bayrağımızla ilgili "bu kadar da olmaz!" denilen çok olay yaşandı.
Hiç birimize ders olmadı!
Sanki bir akıl tutulmasıydı yaşanan!
Tepki veremeyen!
Bayrağı gönderden indirilirken ne yapıyorsun sen diyemeyen!
Sen kimsin, senin ne haddine diye üzerine yürüyemeyen!
Bize ne oluyor diye akıl yürütemeyen!
Olayları bomboş gözlerle hiç tepki vermeden sessizce seyreden!
Su akar, mecrasını bulur der gibi davranan bir görüntüye sahiptik.
Bayrağımız bizim şerefimizdi, haysiyetimizdi…
Şehitlerimizin tabutlarının üzerine örttüğümüz, taşımaktan gurur duyduğumuz, önümüzden geçerken gözyaşlarımıza hakim olamadığımız, duygulandığımız, tüylerimizin diken diken olduğu ayyıldızlı bayrağımızdı o!
Parti bayrakları, çok daha baskın çıkmıştı...
Milli maçlarda, milli bayramlarda asılır ve hatırlanır olmuştu.
Kim ne derse desin o yıllarda bayrağımızı küstürmüştük.
Oysa bayrağımız bir ve beraber olmamızın yegane sembolüydü.
O olmadı mı, onun altından toplanılmadı mı, ne meydanlara inebilirdiniz, ne de birbirinize kenetlenebilirdiniz.
Bayrağımızın geri gelmesi, yüzünü bize dönmesi, bizlerle barışması lazımdı.
15 Temmuz 2016 gecesi, ayyıldızımız bize geri geldi, sevgili okurlar!
Ancak onunla bir ve beraber olunabileceğini, ancak onunla milletimizin yediden yetmişe kenetlenebileceğini 15 Temmuz gecesi bir daha hatırladık.
Çünkü unutmuştuk!
Bayrağımız geri geldi, bayrak üreten firmalar geceli-gündüzlü bayrak ürettiler, Cumhuriyet tarihinde sanıyorum bu kadar çok bayrak üretilmedi...
Türk Milleti, o bayrakla saldırdı tanklara...
O bayrakla karşı durdu yaylım ateşlere...
O bayrakla göğsünü siper etti kurşunlarla ..
Ve o ayyıldızlı bayrak elinde teslim etti ruhunu ve yürüdü şehadete doğru...
Şu andan itibaren ona uzanacak her hoyrat el, başına ne geleceğini kendi düşünsün!
Evlerimizde, balkonlarımızda, binalarımızda, arabalarımızda o var. Kurumların ve Belediyelerin araçlarında, dolmuşlarda, taksilerde bayrağımız gururla taşınıyor.
Demokrasi Meydanlarının heyecanı ve coşkusuydu ayyıdızlı bayrağımız.
Bugün Van’da, Elazığ’da, Gaziantep’te binlerce insan ay yıldızlı bayraklar ellerinde, teröre lanet yağdırıyorlar.
Ay yıldızlı bayrağımız, bütün bölücü ve yıkıcı propagandalara rağmen millet olduğumuzu, onun altında olduğumuz an, ölümden korkmadığımızı dosta-düşmana ilan etti.
Bayrak sevgisi işte bu…
Bayrak aşkı işte bu..
Aidiyet denilen duygu işte bu!...
Ayyıldızlı bayrağımız, 15 Temmuz’la birlikte milli değerlerimizi, milli duygularımızı öne çıkarttı. Bizi kendimize getirdi, bizi birbirimizle barıştırdı, kaynaştırdı, kardeş olduğumuzu bize bir daha gösterdi, hepimizi topladı, toparladı.
Bundan böyle, bize düşen, ayyıldızlı bayrağımızı bir daha elimizden hiç bırakmamak sevgili okurlar!
