Bir tarafta, geçen hafta Fenerbahçe galibiyeti ile keyfi yerine gelen, moral bulan Galatasaray, diğer tarafta haftalar sonra güzel bir oyunla,
Gençlerbirliği galibiyeti ile nefes alan, moral bulan, özgüveni az da olsa yerine gelen Konyaspor…
Keyfi yerinde iki takım haftanın açılış maçında karşı karşıya geldi.
TARAFTAR???
Taraftar kırgın mı? Desem, artık futbola ilgi göstermiyor mu? Desem, inanın ne diyeceğimi bilmiyorum.
Galatasaray gibi bir takım Konya ya geliyor.
Tribünler yine beklenen sayıda değil.
Olağan üstü bir durum olmazsa bundan böyle taraftar konusunda yazmayı düşünmüyorum.
Aman yanlış anlaşılmasın, her bir taraftara saygım sonsuz.
Hiçbir taraftarı eleştirmiyorum, Gelen gelir, gelmeyen gelmez,
GELELİM MAÇA…
Sonuçtan bağımsız olarak söylüyorum.
Konyaspor u beğendim.
Olağanüstü bir durum olmaz ise, bu takım bundan böyle sahasında puan kaybetmez.
Elbette rakibimiz Galatasaray değil,
Rakiplerimiz Anadolu takımları, bu takımları evimizde yenip,
Deplasman da ise fırsat bulursak üç, değilse en azından bir puanla dönmek en büyük hedefimiz.
12. dakikada, hakemin tekrar ettirdiği duran topta kafa vuruşunu yapan Osimhen takımını 0-1 öne geçirdi.
Oyunu kendi sahasında kabul eden Galatasaray, öne geçtikten sonra, topun da oyunun hakimi oldu ikinci golü aradı.
Oyundan düştük.
Ardından rakibin 2. Gol 28. Dakikada Yunus Akgün den geldi. 0-2
İkinci yarının başlarında 3. Golü kalemizde gördükten sonra maç bu dakikadan sonra bitti.
VAR uyarısı ile Penaltı kazanan Galatasaray farkı dörde çıkardı.
Yukarıda belirttiğim gibi Konyaspor’un rakipleri,
Galatasaray, Beşiktaş, Fenerbahçe değil, bu sebeple sonucu çok önemsemiyorum,
Haftaya Samsun deplasmanı var, hedef en az bir puan olmalı.
