Şimdi Onlar Yok'lar!

■ Aklını başına al da fani olan bu Dünya zindanında kimseden vefa Arama! Dünyanın vefası bile vefasızdır.

(Hz. Mevlana)

***

Şimdi onlar yok’lar.  Üstat Çetin Altan’ın sıkça yinelediği gibi,  Onlar, beyaz atlarına binip gittiler. Bir daha gelmeyecekler ancak hizmetleri ve bıraktıkları eserlerle ad ve ünleri sür git devam edip gidecek;

■

Kamil odur ki; koya dünyada

bir eser

,

Eseri

olmayanın yerinde yeller

eser

.

Onlar ki hizmet onlarca eser bırakıp gittiler.

Benim yaşamımda da yerini bulan yakından tanıdığım bu hizmet dostları arasında, siyasal aktörler, bürokratlar iş adamları vardı.

Siyaset dünyamıza Sedat Çumralı’dan parantez açıp devam edelim;

Dr. Faruk Sükan, Bahri Dağdaş, Mustafa  Üstündağ, Fakih Özlen, Fakih Özfakih, Mekki Keskin, Seyit Faruk Önder, İrfan Baran, Sezai Ergun, Necati kalaycıoğlu, Haydar Koyuncu ve daha nicesi, Onlar şimdi yoklar...

Onlardan ikisi hala var, iyi ki varlar;

Mehmet keçeciler ve Dr. Vefa Tanır...

Sayın Keçeciler, Bakanlık makamını “Konya Evine” dönüştürdü. Konya’ya hizmetleri bugün de dile getirilmekte ve hemşerilerinin saygısında azalma değil çoğalma gözlenmektedir.

-Dr. Tanır, çok sayıda Konyalıya iş ve aş sağladı. Dr. Tanır efsanesi katlanarak devam ediyor.

Gerek Keçeciler ve gerekse Dr. Tanır Konya gerçeğini bir bayrak gibi en yücelere diktiler. Hakkını, hukukunu her koşulda korudular, yüceltiler. İyi ki vardılar ve hala varlar.

Uzun, sağlıklı daha nice yıllar dileriz.

Konya’dan nice eser ve ün bırakmış Belediye Başkanlarımız vardı;

Mehmet Muhlis Koner, Rüştü Özal, Ahmet Hilmi Nalçacı, Yılmaz Kulluk, M. Sıdkı Bilgin... Şimdi onlar da yok, eserleri var. Bu bağlamda hala var olan Mustafa Özkafa ve Tahir Akyürek’i de  “iyiler hanesine” kaydedetmeliyiz.

Valilere gelince Şefik Soyer, Kemal Hadımlı,  Ali Rıza Aydos, Cemil Keleşoğlu, Lütfi Fikret Tuncel ve Kemal Katıtaş... Konya’nın gönül defterinde yerlerini alıyorlar.

Biz ne Emniyet Müdürleri gördük;

Rifat Açıkalın, Kenan Koç, Hamza esin, Yahya Soy, Z.Abidin Ayhan (Kısa süre önce yaşama veda etti), Yahya Soy, Salih Tuzcu...

Görevleri başında olanları değerlendirmeye almadık. Görev sonrasında bakacağız.

Sayın Vefa Tanır sıkça arar dertleşiriz.

Sayın Keçecilerle telefonla görüşür, sohbet ederiz; konumuzun önceliğini yine Konya  sorunları oluşturur.

Onlar hizmet ettikler, onlarca iz bıraktılar. Biz onlara vefa gösterdik mi, maalesef hayır;

■ Bende yok sabr-ı tahammül sende vefadan zerre

İki yoktan ne çıkar fikredelim bir kere.

( Nabi)

Sinoplu Diyojen’in elinde fenerle güpegündüz adam aradığı gibi biz de vefa arıyoruz ancak bulamıyoruz; Diyojen yaşasaydı o da adam gibi adam bulamayacaktı kuşkusuz.

■ Sükûnetim asaletimdendir, her lafa verilecek cevabım var. Lakin bir lafa bakarım laf laf mı diye, bir de bakarım söyleyen adam mı diye. (Mevlana)

Sonuçta geçmişi özleriz;

Nerede o eski günler?

Sonra tarihin tozlu raflarından kıssadan hisse nitelikli kimi oluşum, öykü, menkibe ve olayları yüze çıkarır, değer yargısına varırız;

“Geçmiş zaman olur ki, hayali bile cihan değer!”

Hepsinde değil ama bizim özlediğimiz geçmişte ötekileştirme yok, ayırım yok, “senden olanlar, benden olanlar yok”

Özgürlük mü? O günün koşulları için de o da var.  Özgürlük bireylerin ve toplumların olmazlarındandır, her dönemde, her yerde olması gereken en önemli değerdir;

■

Özgürlük su gibidir; yokluğu bir ülkeyi çoraklaştırır. (D. Miznet)

Bir damla:

■

Fânîst cihân der o vefâ nîst

Bâkî heme Ost cümle fânîst.

- Dünya’daki her şey geçicidir ve hiçbir şeyinde vefâ yoktur. Bâkî olan yalnızca O’dur,  gerisi fânîdir.-

(Bâkî)