Dostun vefası, dosta duadır!

Mübarek Ramazan ayının arife gününde, aramızdan ayrılan, rahmeti rahmana kavuşan dost ve arkadaşlarımızı anmak ve anılmalarına vesile olabilecek bir kaç satırı paylaşmak istiyorum.

Vefalı, vefayı hatırlatan dost ve arkadaşlara sahip olmaktan dolayı da mutluyum.

Aramızdan ayrılıp giden sevdiğimiz dost ve arkadaşlarımızı mübarek Ramazan ayının hemen başında hatırlamaya ve hatırlatmaya vesile olan dostlarıma da bu sütundan kalbi teşekkürlerimi sunuyorum.

Dostun dosta, arkadaşın arkadaşa vefası gibi çok güzel hasletlere, duygulara ve hislere sahiptik. Bir çoğumuza bir haller oldu.

Gündelik koşuşturmanın ve hayat gailesinin içerisinde, kendimizi unuturken, ahirete uğurladıklarımızı tamamen unuttuk!

Onlar ağabeylerimizdi, kardeşlerimizdi. Sohbetlerine doyamadıklarımız, görmeden edemediklerimiz, sırlarımızı, sıkıntılarımızı paylaştıklarımız insanlardı.

Onları görmek bile bizi rahatlatır, ferahlatırdı. İstişare etmeye, kendimizin yada bir dostumuzun derdini çözmek için az mı gittik yanlarına. İçlerinde baba adamlar vardı. Ağabey hitabını tam anlamıyla hak edenler, dost diye, arkadaş diye böylesine denir dediklerimiz vardı.

Yüzümüze baktıklarında derdimiz olduğunu halimizden, içeri girişimizden, ses tonumuzdan, bilirlerdi.

Sohbet ehliydiler. Her sohbette, onlardan feyiz aldığımız, feraset sahibi, ince, duygulu, laf söyleme sanatına vakıf, tatlı dilli, güler yüzlü bambaşka insanlardı.

Bugün onları tanımaktan bahtiyar olduğum, şehrimizde de bir çok insanın tanıdığı ve bildiği ancak aramızda olmayan sevgi dolu yüreklerin sahibi o insanlardan bazılarını yadetmeye çalışacağım.

Recep Binatlı ağabey, Ahmet Yurdakul ağabey, Lütfü İkiz ağabey, Durmuş Yılmaz kardeşim, Muzaffer Onüçyıldız kardeşim bu isimlerden bazıları.

1970'li yılların başında,  yani Üniversite yıllarımda Lütfü İkiz'le tanışmam tavsiye edilmişti. 1979'lu yıllarda Afyon Dinar'da görevliyken Recep Binatlı'yla tanışman lazım diyen arkadaşlarım vardı. Her ikisi ile de 1998 yılında Konya'da buluşmak nasip oldu.  Onlarla karşılaşmak, tanışmak ve dost olmak unutamadığım hadiselerin başlarında gelir.

Onlardan dinlediklerimi, köşe yazılarıyla Konya okuruyla buluşturdum. Benim için her ikisi de gerçekten bir ağabey oldular.

Recep Binatlı Ağabey

, siyasetin içinden gelmişti. Rahmetli Alpaslan Türkeş’in Konya’ya geldiğinde evinde kaldığı,  uzun yıllar MHP’de İl Başkanlığı yapmış bir insandı. Aynı gazetede köşe yazdık. Mangal yürekli, korkusuz, pervasız bir insandı.

Lütfü İkiz Ağabey

, Konya Yazma Eserler Kütüphanesinin kurucusu ve ilk Müdürüydü. Ayaklı kütüphane derlerdi. Konya son yarım asırda onun değerinde ve vasfında çok az entelektüel gördü. Rahmetli İkiz, vatan sevgisiyle doluydu. Güçlü hafızası, olaylarla irtibat kurması, oldukça isabetli tahminleri birçok insanı şaşırtırdı. Çok hoş insandı rahmetli.

Sonra bir

Ahmet Yurdakul Ağabey

vardı, Milli Eğitim Bakanlığı Başmüfettişiydi. Nevşehir- Gülşehir Lisesi Müdürlüğü yaptığım dönemde, beni ve öğretmenlerimi teftiş eden heyetin içindeydi. Onunla'da yıllar sonra Konya'da buluştum. Aynı mahalle komşu olduk.  Gülen yüzünü, babacan tavrını, derman yetmez yardımseverliğini anlatmaya kelimelerin yetmeyeceğini söylemem sanırım yeterli olur. Konya siyasetinin vefa göstermediği, değerini bilemediği, dünya tatlısı, insan sevgisiyle çarpan sevgi dolu kocaman bir yüreğe sahipti.

Prof. Dr. Durmuş Yılmaz'

la aynı gazetede yıllarca birlikte yazdık. Bir arada çok günlerimiz geçti. Mensubu olduğu siyasi partinin değerini bilmekte geciktiği, yaşarken hakkını teslim etmediği isimlerin ön sıralarında olanlarındandı. Mücadelesini sürdürdüğü şehirde onun çapında, donanımında bir isim daha çıkmadı.

Muzaffer Onüçyıldız

, dostumuz kardeşimizdi. 12 Eylül döneminin çilekeşlerindendi. İl Başkanlığı yaptığı parti, onu anlayamadı. Onu bile bile yanlış anlayanlar, kendilerine rakip görenler çıktı. Bir yerde kahretti gitti bu dünyadan.

Niyetim kimseyi ne üzmek, ne kınamak sevgili okurlar. Yaşarken onlara gösteremediğimiz vefayı, hiç değilse, aramızdan ayrıldıktan sonra, böyle mübarek aylarda ve günlerde gösterilmesine acizane vesile olabilmek. Bu dünyadan ayrılan cümle sevdiklerinizin mekanı cennet olsun, Allah'tan rahmet için dua edelim inşallah!