'Hizmet Erimin Adı Memet'

■ Kahramanlık, ruhun bedene karşı kazandığı zaferdir.

(H.F. Amiel )

***

Hizmet erimin adı Memet

Trabzon’un “Of” İlçesi’nden

İkide bir “of” çeker Memet

“Of... of ...”

Yüzü güler Memed’in bir

Postadan mektubu çıkınca

Okur okur ağlayası gelir

Sigara üstüne sigara yakar

Sonra bir resim çıkarır koynundan

Bakar da bakar.

“Uyuyamadım der, yine Komutanım

Kezban’ı düşündüm sabaha kadar,

Evvelallah vatanım,

Sonra, anam, babam ve Kezban’ım.”

Türkü söyleyesi gelir Memet’in,

Söyler de söyler,

Hizmet erimin adı, Memet

Trabzon’un “Of”  İlçesi’nden.

İkide bir “of” çeker, Memet

Çeker de çeker. ( A.Rıdvan Bülbül)

---

Ne oldu benin Doğum’a, Güneydoğum’a!

Ne oldu, Van, Hakkari, Ağrı, Mardin  ve Muş’uma.  Doğu ve Güneydoğu Haritası bir doğa, saygı ve sevgi cennetiydi.  Sevgi ve saygı doğu insanlarının damarlarında dolaşırdı. Tüm insanlar, insan olduğu için sevilirdi, sayılırdı, anılırdı. Ne oldu benin Doğum’a Güneydoğu’ma! Silah yoktu, bomba yoktu, maske yoktu. Her şey düz ve saydamdı. Sıcaklık- sevecenlik doğu insanının en belirgin niteliğiydi.  Bunlar asla değişmez. İlgiyle, yatırımla, iş gücüyle, üretimle yine tavan yapar. Doğu ve Güneydoğun hamuru vatan sevgisiyle yoğrulmuş, mert insanların harman olduğu yurt köşesidir. Kurtuluş Savaşında bu nitelik en canlı kanıt olarak tarihimize geçti.

---

Asker oldum piyade

Emir geldi demir taktım iki omzuma

Sonra yıldız taktım

Yurdumu bekledim sınır boylarında

Karış karış Doğuyu tanıdım

Uzun havalarını dinledim ozanların, geceli, gündüzlü.

Atadan söz açtım bir gece dersinde

“Gök gözlü, buğday saçlıydı” dedim

Gelveri Bucağından bir erim

“Bana benzerdi atamız” dedi

Baktım gök gözlü, buğday saçlıydı İbrahim

Gerçekte her Memet Ata’ya benzerdi.

Nöbet tuttum dağ başlarında düşmana karşı

Su uyudu, ben uyumadım.

Memet’lere baktım tunç yürekli

Zaman yoruldu süngü uçlarında memetler yorulmadı

Işık ışık gözlerine baktım “erkinlik” dedim

Anamdan çok severdim Türkiye’mi, canımdan çok, Sınır boylarında daha çok sevdim.

(A.Rıdvan Bülbül)

---

Ne oldu benin Doğum’a, Güneydoğu’ma!

Ne oldu, Van, Hakkari, Ağrı, Mardin ve Muş’uma.  Doğu ve Güneydoğu Haritası bir doğa, saygı ve sevgi cennetiydi.  Ayrılık gayrılık yoktu. Yürekliğimiz vatan söz konusu olunca aynı heyecan ve sevgiyle atardı. Sevgi de, ülküde, ülkede birdik; tek vatan vardı ve halen var; İşte Türkiye! Gerisi teferruat,  gerisi laf- ı güzaftır. Vatan bir, bayrak bir, amaç bir.

Bu Vatan kimi sorusuna yanıt Orhan Şaik Gökyay’dan geliyor, gür mü,  gür;

“

Ardına bakmadan yollara düşen,   Şimşek gibi çakan, sel gibi coşan,   Huduttan hududa yol bulup koşan,   Cepheden cepheyi soranlarındır.

İleri atılıp sellercesine    Göğsünden vurulup tam ercesine,   Bir gül bahçesine girercesine    Şu kara toprağa girenlerindir.     Tarihin dilinden düşmez bu destan,   Nehirler gazidir, dağlar kahraman,   Her taşı yakut olan bu vatan    Can verme sırrına erenlerindir.”