STK'ların Devekuşu sendromu!

Bundan yıllar önceydi. Memur-Sen Şube Başkanı rahmetli Servet Buzcu çalıştığım gazeteye geldi. Elinde bir Bayram davetiyesi vardı. Sanıyorum bir Ramazan Bayramı öncesiydi.

Erol Abi dedi, şu davetiyeye bir baksana...

Her daireyi isim isim yazmışlar. Bizim hepimizide toptan STK'lar diye yazıp geçmişler.

Anla artık değerimizi!

Valilik Bayramlaşmasına dair davetiyede Sivil Toplum Kuruluşları, gerçekten STK'lar diye yazılmıştı.

Konya STK'ları o günlerde bu davetiye konusunu kendilerini birinci dereceden ilgilendiren bir konu olmadığından pas geçtiler.

Hangi konulara hassasiyet gösterecekleri farklı farklıydı.

Seslerini daha iyi duyurabilmek adına Platformlar kurdular. Bu platformlar ne toplum hassasiyetlerini, ne ülke hassasiyetlerini göz önüne aldı.

Konya STK'ları, en son Başbakan Ahmet Davutoğlu'nu destekleme adına bir araya geldiler.

STK sayısı bazında oldukça zengin olan Konya'nın, bu STK'larının hassas olduğu konular yıllardan beri neredeyse hiç değişmedi

Filistin!

İsrail!

En son Mısır eklendi!

Ayyıldızlı bayrağımız gönderinden  indirilir,

STK'larımızda ses yok'

Şehit cenazeleri gelir,

Aynı STK'lar yazılı açıklama bile yapmazlar.

Filistin konusunda şehri ayağa kaldıran STK'lar, şehit haberlerine, şehre gelen şehit cenazelerine dönüp bakmazlar!

Buna devekuşu sendromu diyorlar!

Yani bizi gören olmaz, görse de, aldırmaz, haklılığımızı her zaman olduğu gibi tescil eder diye düşünüp, gömüyorlar, başlarını kumun içine!

Devlet ve millet geleneğimizde, mazlumlara, ezilenlere, zulüm görenlere yardım etmek, onlar için mücadele etmek, düşeni kaldırmak, başlıya baş eğdirmek, dizliye diz çöktürmek tarihin hemen her devrinde  varolmuştur.

Amma bizde ki STK'ların yaptığı gibi değil!

Filistine bir şey olursa ayağa kalkacaksınız, kendi milletinizden, kendi canınızdan birine bir şey olduğunda kılınız kıpırdamayacak!

Bunu akılla, izanla, insanlıkla, büyük devlet ve millet olma şuuru ile izah edemezsiniz.

Filistini çok seviyoruz demekle de kendinizi mazur gösteremezsiniz.

İlgili kuruluşların ve STK'ların yapmış olduğu bir çok Filistin mitingini izledim. O ateşli kalabalık, o lanet yağdıran insanlar, neden terör olaylarına lanet yağdırmazlar, neden meydanlara çıkıp yürümezler, neden bir şehit cenazesinde, akan kanların durması istemezler!

STK'larımızın kendilerini ilgilendiren ve ilgi alanlarına giren konular dışında kendi kabuklarına çekilmiş halleri sizce de manidar değil mi?

Birlikte Konya'yız toplantılarının Konya dışında olanlarına rağbet eden, yöneticilerini ancak, biz uzaklarda değiliz, buradayız dedirten karelere girdikleri anlarda görebildiklerimiz var içlerinde.

Nerelerde STK'larımız?

Düğünlerde, derneklerde, açılışlarda bulunmalarını saymazsanız şehrimizde ha var, ha yoklar!

Konya evlatlarını toprağa verirken, acılı ailelerin yakarışları ve yalvarışları arşa yükselirken, neredesiniz?

Kendi başını bağlayamayan gelinbaşı bağlarmış derler ya...

STK'larımızın durumuda aynen öyle...

Devekuşu Sendromu yaşıyorlar. Filistinle, İsraille, Mısır'la ilgili bir konu varsa meydanlardalar. Değilse ara ki bulasın!

Burası neresi? Konya...Konya nerede? Türkiye'de! Ya STK'larımız? Yanyana dursak dahi bizlerden o kadar uzaktalar ki, bunu ancak ve ancak Devekuşu Sendromuyla açıklayabilirsiniz!..