Ne güldür, ne sümbül, ne leylak, ne menekşe! O Kasım ayında açar. Rengarenktir. Her renginin ayrı bir anlamı, ayrı bir manası vardır!
Ona Kasımpatı derler.
Güneşi az olan, yağmurlu, soğuk ve karlı günlerin çiçeğidir. Bir anlamda kış çiçeğidir. Zarafeti, inceliği, kibarlığı ve renklerinin al benisi bir başkadır.
Kasım ayına hayat verir.
Soğuk Kasım günlerini sevimliliği ile ısıtır.
Morali bozuk olana, moraldir Kasımpatı!
Yüzü asık olanın yüzüne güldüğünden midir, nedir, somurtanlar bile gülümseyiverir onu görünce.
Umudun çiçeğidir Kasımpatı.
Ve tabi ki sevincin de!
Bolluk ve bereketin simgesi olarak da kabul edilir.
Bir dalında birden fazla açabilir.
Bir saksıda yüzlercesi yetişebilir.
Papatya cinsinin en büyüğüdür Kasımpatı.
Onun içindir ki, "Hazan Papatyası" diye de adlandırılır.
Masumluğun simgesi diyenler vardır onun için.
Duruşu bir masumiyet ifade eder, mağrur değildir!
Her rengine ayrı bir mana yükleyenler için, Kasımpatı, Kasım ayında kimseyi hüzünlendirmez!
Kış uykusuna yatan, güneşe aşık, madem ki, güneş yok, bizde yokuz, bizi özleyin bahara kadar diyen bütün çiçeklere inat, Kasımpatı vardır.
Hemen her rengi olduğu için, bütün çiçekler adeta onda hayat bulur.
Kasım ayında gül bulsanız güle benzemez!
Menekşe bulsanız, Menekşeye rahmet okutur.
Kasımpatı sadakattir.
Sadakat bir anlamda sadık olmaktır, vefalı olmaktır, vefaya önem vermektir. Vefanın değerini bilmektir.
Kasımpatı bir yerde vefa çiçeğidir.
Her Kasım ayında vefasını gösterir, sevdiklerine ve en çok sevdiğine!
Kasımpatı renk zenginliğidir. Değişik renkler, değişik güzellikler, değişik manalar barındırır içinde.
Doğusu ile Batısı ile, Kuzeyi ve Güneyi ile Türkiye’dir anlayana, bilene, aklı selim ile yorumlayana!
Şair Cahit Külebi’nin dediği gibi, “Edirne’den Ardahan’a kadar / Bir toprak uzanır, / Boz kanatlı Üveyikler üstünden uçar /Ardahan’dan Edirne’ye / Edirne’den Ardahan’a kadar.”
Huzur içinde, esenlikler içinde, sevinç içinde, sevgi ve hoşgörüyle!
Kasımpatı hüzün çiçeği değil sevgili okurlar, dikeni yok Kasımpatının. Eline her alana mutluluk veren, en azından tebessüm ettiren bir çiçek, Kasım çiçeği!
Sandıklarda hangi renk Kasımpatıların ne kadar oranda açtığını bilmiyorum.
En azından bu yazıyı yazarken ne bir sandık açılmıştı, ne de oylar sayılmaya başlanmıştı.
Renkler sevgi, saygı, barış ve hoşgörü oldukça bir araya gelir, bir demet Kasımpatı olurlar.
Kasımpatıyı ayrıştırmak, renk renk ayırmak, onun yapraklarını tek tek koparmak olur ki, üzeriz, kırarız, incitiriz Kasımpatıyı!
Kasımpatı birlikte güzel, bir arada güzeldir!
Sandıklar var sayın ki Kasımpatı sandığı, varsayın ki, atılan her oy, bir Kasımpatı...
Kasımpatıyı toplarsanız Türkiye olur!
Çıkarmaya, çarpmaya , bölmeye kalkarsanız, yazık olur Kasım ayına, yazık olur Kasımpatıya...
Çünkü, Kasımpatı kırılgan bir çiçektir. O kırılırsa, neler kırılır bir bilseniz!
Sonrasında ne özür bir anlam ifade eder, ne teessüf, ne de pişmanlık gözyaşları!
Kırmayın Kasımpatıyı, bu ayın, bu mevsimin, bu zaman diliminin yaşanılan şu anın çiçeği o!
Kasımpatı, sevgilerimizle oluşturduğumuz, vatanımız, ülkemiz, Türkiye sevgili okurlar. Onu sevmek, onun için el ele vermek sevgimizin bir nişanesi.
Kasım ayı, el ele verişimizin, bir araya gelişimizin, toparlanışımızın ayı olur inşallah!
Bakmadan Geçme
