Kapı açık olmasına açık, amma!

Kapı murattır. Kapı nimettir. Kapı hikmettir! İşlerin kolaylaşması için vesiledir. Kapılarda beklemek, bekletilmek, kabul edilmek, kapı eşiğine boynunu uzatmak değişik şekillerde anlatılmıştır.

Bugünün kapıları elbette dünün kapıları değiller, isteseler de olamazlar! Samimiyetleri olmayan, hoşgörüsü bulunmayan, anlayışları anlayış aratan kapılar donuk ve hissiz kapılardır.

Altın kapıların ağaç kapılara muhtaç olabileceği durumlar, ihtimaller hatta gerçekler bugünlerde yok sayılıyor, yok farz ediliyor!

Bugünün kapıları kapalı kapılar!

Kapatılan kapılar!

Mağrur kapılar!

Burnundan kıl aldırmayan kapılar!

Şehrin zirvesine mekan kuran, insanların karıncalar gibi görüldüğü, içeriye merasimle, salavatla girilen kapılar!

Ne kadar yaldızlı, şatafatlı, cafcaflı laf söylenirse söylensin, açılmasıyla beraber, bir anda yüzünüze kapanıveren kapılar bu kapılar.

Adı açık olmuş, beyaz olmuş, mavi olmuş fark etmiyor!

Bu dünyanın kapıları böyle!

Rabbimizin kapısı değil hiç biri! Rabbimiz kapı açın, kapatmayın dedikçe, bunlar açmamak için kırk kilitli, kırk muhafızlı kapılar icat ediyorlar!

Hasisliğin, hasetliğin, fesatlığın ve kıskançlığın kapısı bir çoğu!

Sanki vuracaklar sırtlarına, öbür tarafa alıp götürecekler!

Kapıların gönül kapıları misali, ardına kadar açıldığı kapılardan olsalar sanki kapılıklarından bir şey eksilecek!

Bir çoğunun adı kapı!

Açanın, bu kapıyı sizin için açtık diyenin; nazından, edasından, kaprisinden, söylenmesinden, havasından, tafrasından, gururundan-kibrinden geçilmeyen kapılar olmaları nedeniyle, açık olsalar da, insanların gönüllerinde kapattığı kapılar bir çoğu!

Kapı açık, arkanı dön ve çık dizelerini hatırlıyorsunuz! Büyüklerimiz kapımız herkese açık demişler!

Ne zaman? Kaçtan kaça? Hangi saatlerde?

O an günün hangi saatine tesadüf ediyor?

Durun hemen acele etmeyin!

Bu ne acele!

Kapı dediysek bu kapı, telefonla açılıyor!

Derdini anlatanın derdini dinleyen, dert dinleyicileri koymuşlar, telefonun başına, pardon kapıya!

Derdinizi dinliyorlar, ilgili birimlere iletiyorlar, sonra da, cevabınızı alıyorsunuz!

Bunun adına kapımız herkese açık deniyor!

Hangi kapı bu?

"Açık kapı!"

Galiba bu adı koyanların telefonla da olsa açık tuttukları, tek kapı!

Deniyor ki, sizin için bu kapı sürekli açık. Bir telefon kadar yakın!

Tamam, yakın olmasına yakın da, sizin kapılara ve sizlere ne kadar yakın?

O yakınlığa ulaşabilmek için kaç kapı geçmek gerekiyor?

İlahi büyüklerimiz!

2004’den beri açık olan kapı 11 sene sonra benim kapım zaten herkese açıktı, ama siz farkında değildiniz der gibi, üstelik Başkanın ağzından anlatılıyorsa, neymiş bu işin hikmeti denmeli değil mi?!

Açık kapının adı pek güzel!

Pek güzel de...

Kapalı kapılara alışkın olduğumuzdan, alışamadık kapıların açıklığına!

Başkanımız kapılarının her zaman herkese açık olduğunu söyleyince, düşünüyorsunuz, Açık kapı mı, kendi kapısı mı diye!

Birde, daha önceden bu kapı kapalıydı da, bundan sonra açık mı tutulacak diye aklınızdan geçiveriyor, sürç-i lisan ihtimaliyle birlikte!