Gönüller in Valisi Katıtaş

■ Gerçekten iyi olanlar, gerçekten yüksektir.

(George Chapman)

***

Halkın sevgisinin önüne hiç bir güç karşı çıkamaz. Halk, severse. Sevdi mi, içten kökten, yürekten sever. Halk, herkesi sevemez; çalışkanı, doğruyu, dürüstü iyi niyetliyi, sever. Halk, halkın içine gireni, kendisine geleni ve yakın duranı sever.

Halkın sevgisinde, diğer bütün sevgilerin toplamı vardır. Bu anlamda yaklaşımı bir sevgi pınarıdır. Halkın sevgisinde zorlama yoktur; anne sütü gibi ak- paktır, helaldir.  Günahı, vebalı, sorusu ve sorgusu olmayan sevgi nitelemesidir; halkın sevgisi ölümleri aşar, sonsuza denk uzanır,  ölümsüzleşir.  Sözü İmparator Valimiz Kemal Katıtaş’a getirmek istiyorum; Konya’dan 28 yıl önce                                                                                               bir Vali, gelip geçti; Vali gibi Vali; insan gibi insan; yönetici gibi yönetici; duygu yüklü bir şair; bu Kemal Katıtaş’tır.

Haber bağlamında öylesi anılarımız var ki her biri birer gazetecilik öğretisidir.  Ders verdiğim İletişim Fakültelerinde bu anıları öğrenicilerime aktardım, teorik bilgilerini pratiğe dökmeye çalıştım, başarılı oldular. Öğrenicilerimin medyada ayrı yeri vardır. Onlardan öylesi sık ve çok ileti alırım ki...

Vefasız bir toplum olduk; renkli, yetkin, dinamik, cesur bir üslup sergileyen Kemal Katıtaş’ı da maalesef çabuk unuttuk. Oysa, Onun zamanında Gazetecilik yapanlar var. Çoğuna manevi evladım derdi ve herkesin önünde açıklardı; onlar da unuttu, manevi babalarını. Ölüm yıldönümünü kaç kişi anımsıyor?  Kula kul olmayan, doğruda devletin ve hükümetin tepe noktasında yer alanlara gereğinde rest çeken, insiyatifini son noktasına kadar korkusuzca kullanan Kemal Katıtaş! Yaşam ve yönetim anlayışı ders konusu oluşturacak önemdedir.

Şimdi Adana’nın Ceyhan İlçesindeki  aile mezarlığında ebedi uykusundadır ve belki de yaşananlar  ve uygulamalar nedeniyle kemikleri sızlıyordur.

Katıtaş, 8 şubat 1984 - 14 Ağustos 1987 tarihleri arasında Konya Valiliği görevini yürüttü.  Kığı’da Kaymakamlık, Elazığ ve Sivas’ta Valilik yaptı. Kaymakamken halk halk tarafından verilen “İmparator” ünvanı İç İşleri Bakanlığınca da onaylandı. Şiirleri “Gerçekler” adlı kitapta toplandı.  Katıtaş,  14 Ağustos 1987 Cuma günü saat 16.30’da makam odasında rahatsızlandı aynı gün 21.15 de kaldırıldığı Numune hastanesinde yaşama veda etti. Bu denli içtenlikle halka mal olmuş  üst düzey yönetici için ölüm yıl dönümlerinde her hangi bir anma tören düzenlenmemesi  vefasızlık örneğidir; her 14 Ağustos geldiğinde bu umursamazlık  yüreğimize kurşun gibi saplanıyor.

Merhum Katıtaş’ın yapısını, kişiliğini ve yönetim anlayışını da yansıtan bir şiiri;

“

Yere atmışlar cevherleri

,

Bulanın da avradını.

Yalan dolan haberleri,

Salanın da avradını.

Doğruya engel olana,

Hileyi düstur kılana ,

Menfaat denen ummana,

Dalanın da avradını.

Çifte rozet takanın da,

Adaletsiz Bakanın da,

Yağ çekerek makamın da,

Kalanın da avradına.

Fare tutmayan kediye,

İltifat, bilmem ki niye,

Rüşvet niyetli hediye,

Alanın da avradını.

Kemal’de çoşuyor efkâr

Sözü etmez kimseye kar,

Maliyetine riyakar,

Olanın da avradını.”

İmparator Vali Katıtaş’la ilgili anıları ayrı bir yazıda aktaracağım.

ölüm yılında onu saygıyla anarken, Katıtaş gibi yöneticilere bugün dünden daha çok ihtiyacımız olduğunu içtenlikle bir kez daha vurgulamak isterim.

Ruhu şad olsun!

■ Yârdan cevr-ü cefâ lûtfu kerem gibi gelir

Gayrıdan mihr-ü vefa derdü elem gibi gelir

(Bakî)