Erken seçim emekliyi pek sevdi ama!

Siyasilerin emeklileri ne kadar çok sevdiğini göstermeleri için, illaki erken seçim olması lazımmış! Emekliler el bebek-gül bebek gibiler!

Amanda aman diye, yerlere göklere sığdırılamıyorlar!

Bu ilgi, bu alaka tehlikeli! Bu yaklaşım doğru değil!

İnsanlar aşırı ilgiden ölecek, farkında değiller!

Bir çoğu sevindirik olup, hücceten öbür tarafa gitti-gidecek!

Bayramdan önce maaşları ödensin diyorsunuz!

Otoyollar ve köprü bedava diyorsunuz! Otobüsler bedava diyorsunuz!

Ne oldu başınıza saksı mı düştü evladım diyen yaşlı bir ağabeye, yaşlı bir ablaya, dün dündür, bugün bugündür mü diyeceksiniz?

Çok değil aynı yıl içinde 7 Haziran seçimleri öncesinde emekli ne istese, muhalefet ne vereceğim dese, veremezler,  nereden verecekler diye karşı çıkanlar siz değil miydiniz?

Eylülden itibaren, memur emeklilerine yüz lira vermeler, artılı artışlarda kesenin ağzını açmalar, promosyon parasında olası gelişmeler!

Hayırdır inşallah! Nereden buldunuz bu kaynakları?

Bu uyanış, emeklilerin on milyon kadar olduklarını hatırlamak olabilir mi?

Emekliler, emekli partisi kursalar, barajı aşacak oyları var! Var da mecalleri yok!

Oy lazım olduğunda baba oluyorlar! Ana oluyorlar! Ağabey, abla oluyorlar! Ağızlarına bir parmak bal çalınıyor...

Dikkatinizi çektiyse, bu erken seçimin gözdesi tartışmazsız emekliler.

"Bu ne sevgi ah, bu ne ızdırap, zavallı kalbim ne kadar harap"

şarkısının mısraları geldi emeklilerin hatırına.

Şimdi kim kürsüye gelse, emeklilere bir selam gönderiyor.

Ardından da, bir takım müjdeler. Müjde sağanakları altında sırılsıklam oldu emekliler!

Bu denli yakınlığı, hem de birdenbire oluşuveren bu ilgi-alakayı nasıl kaldıracak bu insanlar demiyorsunuz!

Bu emekliler dünya kadar seçim gördü, aralarında devlet umuru görmüş, yol-yordam bilen, siyasetten anlayan sayısız insan var.

Aniden gelişen bu niyetleri, bu maksatları, niye gel-gel diye çağrıldıklarını bilmeyecekler mi?

Şair, edebiyatçı, söz yazarı merhum

Fuat Edip Baksı'

nın, o güzel şarkısının, o en anlamlı mısrası olan

"Daha önceleri nerelerdeydiniz?"

bizden size gelsin, ama hepsi o kadar dese haksız mı emekliler?

Toplumun bazı kesimlerini banko oy deposu olarak görmek yakışmıyor siyasete ve siyasetçilere.

Yüzüne gülünen, göstermelik elleri öpülen, alacağını aldıktan sonra, dört sene selamünaleyküm denilmeyen, ne şartlarda yaşadıklarına aldırış edilmeyen, savaştan kaçıp, Türkiye'ye sığınan, sığınmacı Suriyeliler kadar ilgi ve itibar görmeyen emeklilere ne olduda birden dönüverdiniz yüzünüzü?

Çantada ki, keklikler; Çantada unutuldukları için... Ölen ölür, kalan sağlar bizimdir denildiği için... Özellikle promosyon meselesinde dalga geçildikleri, adam yerine konulmadıkları için, geçti Bor'un pazarı diyorlar!

Emeklileri kızdıran ve gücendiren bir önceki seçimde Maliye Bakanının yapmış olduğu açıklamalardı.  Gerçekten anlamakta güçlük çektiler.

Ve sonunda, üç-beş lira veririz, gönülleri olur, alırız oylarını diye kendilerine bakıldığını gördüler!

Enflasyona ezdirilenlerin, çarşı-pazarlarda dolaşamaz hale getirilenlerin, hanımını ayda bir kere yemeğe götüremeyenlerin, seçimden seçime göstermelik olarak oy versin diye hatırlananların kendileri olduğunu anladı emekliler!

Bu iş, zararın neresinden dönersen dön hikayesini çoktan geçti.

Emeklilerle çok oynandı, gururları kırıldı. Bankaların 60 lira verelim, 70 lira verelim diye dalga geçmelerini engellemeyen, ağırlığını koyamayan hükümet, emeklilerin gözünde bitti.

Bugün zevahiri kurtarma adına yapılan çalışmalar, kalbi kırık olan emeklileri teselli etmekten bir hayli uzak!..

Bir emekli ağabey içini çekerek, Yunus Emre'den bir dörtlük okudu;

" Bir kez gönül kırdın ise / Bu kıldığın namaz değil / Yetmiş iki millet dahi / Elin yüzün yumaz değil"

Fazla söze gerek var mı sevgili okurlar?