Dile kolay 46 maç sonra

Sezon başından beri ikilemdeyim.

Sonuca göre mi, yoksa oyuna göre mi yorum yapacağımı şaşırdım

Ligin tartışmasız en negatif futbolunu oynayan takımı biziz.

Bu bir gerçek.

Ne kendimiz zevk alıyoruz, ne de izleyene zevk veriyoruz.

Maçların bazı bölümlerinde etkinliğini artıran ve bu bölümlerde bulduklarıyla puanları toplayan bir görüntümüz var.

Önceliğimiz savunma olunca da, seyir kalitesi düşük, taraftarına karın ağrıları çektiren bir takımımız oluyor.

Bu kadro yapısı ve bu teknik anlayışla da farklı bir Konyaspor izleyemeyeceğiz sanırım.

Gelelim Pazar günkü maça.

Eskişehir maçında iki farklı Konyaspor izledik.

İlk yarı sahada ne yaptığını bilmeyen, bırakın pozisyon aramayı, sahada neredeyse yürümeye mecali kalmamış futbolcu topluluğunu görünce, maçın bu anlayışla çevrilmesinin imkansız olduğu değerlendirmesini yapmıştım.

Sahanın en sırıtan iki ismi ise Sissoko ve Ömer Şişmanoğlu’ydu.

Sissoko’yu bu haliyle amatör kümede bile oynatmazlar.

Aykut Kocaman nasıl olur da Sissoko’yu kurtarıcı olarak kadroya alır anlamak mümkün değil.

Sissoko bu kiloları veremezse kendisine başka bir spor dalı seçsin.

Ömer Şişmanoğlu ise geldiğinden beri aynı.

Berbat ötesi..

Takıma çok şey katacağını düşündüğüm Ömer Şişmanoğlu’nun da kesinlikle dinlendirilmesi ve kendisine çeki düzen verene kadar da kadroya alınmaması gerekli.

Aykut Kocaman Allah’tan duruma erken müdahale etti de, devre arası yaptığı müdahaleyle maçın kazanılmasını sağladı.

Sissoko ve Ömer Şişmanoğlu’nun yerlerine oyuna dahil olan Rangelov ve Halil İbrahim, maçın seyrini değiştiren ve takımı ateşleyen isimler oldular.

İki adam takımı bu kadar mı değiştirir?

Ligin en zayıf takımı karşısında, iki kez yenik duruma düşüp ve sadece ikinci yarıdaki etkili oyunuyla sonuca gidebilmekte önemli.

Bu galibiyet ve puan sıralamasındaki yerimiz kimseyi aldatmasın.

İyi değiliz ve kesinlikle iyi oynamıyoruz.

Devre arasında yapılacak muhtemel 3 transfer takımdaki bazı sıkıntıları çözebilir.

Yoksa sezon sonuna kadar bu ve buna benzer çok maç izleriz.

***

3 gollü galibiyet ilginç bir istatistiği de gözler önüne serdi.

Konyaspor 2012-13 sezonunun 33. haftasında 3-0 kazandığı Kayserispor maçının ardından hiçbir maçta 3 gollü bir galibiyet elde etmemişti.

46 maç sonrasında gelen 3 gollü zafer de ayrı bir mutluluk oldu.

***

Bugüne kadar alınan her galibiyetin, hatta bazı mağlubiyetlerin sonunda bile taraftarıyla bütünleşen bir Konyaspor vardı.

Eskişehirspor maçı sonrasında bunu göremedik.

Birkaç futbolcu dışında, herkes koşarak soyunma odasına gitti.

Takım mağlup durumdayken, kaptan Ali Çamdalı’nın maraton tribünlerle diyaloğu sonrasında taraftarlarla bir gerginlik yaşanmasını normal karşılamak lazım.

Ama Ali Çamdalı ve diğer futbolcuların bunu uzatmasına gerek yok.

Maç sonrasında alışkanlık haline gelen selamlama tüm takımla birlikte yapılmalıydı.

Umarım bu sürtüşme uzatılmadan tatlıya bağlanır.

Çünkü iki tarafta aynı fidanın güller açan dalıdır.