Bir Ramazan da böyle geçti!

Bir ramazan ayı daha geçti sevgili okurlar. Rabbim tekrarını nasip etsin. Bayram sonrasında, geçmiş bayramınız mübarek olsun faslını en azından Temmuz ayı sonuna kadar sürdüreceğimizden emin olun!

Ramazan ayında da tam bir şantiye görünümündeydi şehrimiz. Şantiye lafını pek seven belediyelerimiz, şehrimiz, ilçemiz şantiye gibi maşallah diye anlatmalara doyamıyorlar.

Tramvay hatlarımız şantiye, yollarımız şantiye, Güzergahlarımızın şakülü kaymış.

Şantiye olma hali, vatandaşın elini, kolunu, yolunu bağlasa da pek aldıran yok. Çok daha iyi olacak, sonunda siz rahat edeceksiniz, az biraz sıkın dişinizi diyorlar!

Diş sıkmaktan milletin ağzında diş kalmadığını, görmezden bilmezden geliyorlar! Başkanlar fazla meşgul olduklarından bu durumları derinlemesine göremeselerde, Başkanların etrafında olanlar kendilerine gelen şikayetleri ve talepleri yıllardır anlatamıyorlar Başkanlara...

Başkanlarında bu şikayetleri dinlemeye can attığını söylemek zor!

Şikayet denen can sıkıcı taleplerin yüzde 90'nından fazlası doğruları, yapılan yanlışlıkları gösterse de, Kraldan fazla kralcı ve kuralcı olanların, verilen emirleri kendilerine göre yorumlayıp uygulaması, kayırılanların, ayırılanların, üvey evlat muamelesi görenlerin Başkanlara ulaşmasının setlerle, kapılarla, duvarlarla engellenmesi sır değil.

Aralara konulan açık kapı, mavi kapı, beyaz kapı gibi geçiştirme kapıları ne derde derman, ne de yetkili olana ferman!

Esnafımız Ramazan uykusuna yatmış. Geceleri millet kendini caddelere, cafelere, nargile içilen mekenlara atmış. Teravihlerde camilerde yer kalmamış bir Ramazan geçirdik.

Merkez İlçe Belediye Başkanlarımız mahalle iftarları nedeniyle ilçelerinin mahallelerini bu vesile ile hem dolaştılar, hem yarım elma gönül alma şeklinde onlarla beraber iftar ettiler. Büyükşehir Belediye Başkanımız Akyürek neredeyse bütün Ramazanda İlçelerde iftar etti.

Yine bu Ramazanda el kartta sıkıntılar yaşandı. İçinde 15-16 küsür lira olan el kartlar, tek bir binişe, küsurat hariç geri kalan tam liraları aldı geçti. Vatandaş oruç haliyle ertesi gün, el kartla otobüse bindiğinde

" Bakiyeniz yetersiz"

yazısını gördü. Benim el kartımda  15 küsür lira vardı diye dövünmesi bir işe yaramadı!

El karta bakan arkadaşlarımız, ya bu yazılımlar eskidi, ya da el kart okuyucular  Deli Dumrulluğa soyundu! Bu işe bir baksanız fena olmayacak. Otobüslere binen vatandaş müşteriyse, müşteri de  velinimetse önleyin şu mağduriyetleri. Bize şikayete gelen olmadı. Böyle bir şeyi ilk defa duyuyoruz diyenleriniz olabilir. Tamam da, sade vatandaşın size niye garezi olsun?

Şerife, Arife, Bayram. Kaldı üç gün. Hatta kaldı bir gün. O da bugün...

Arife demek, bayram hazırlığı demek, zaten idari tatil. Sonra, bütün bir Ramazan güzergah değiştirdik durduk.  İyi bir şey olsaydı da, keyiften ve şaşırmışlıktan  başımız dönseydi!

Nerde efendim nerde!

Bu uygulamalardan önce güzergah kavramının başı döndü. Sonrasında, sonradan olma, rastgele konma geçici durakların başı döndü. En sonra da, eski durak-yeni durak arasında mekik dokuyan, soran-soruşturan insanların.

Ay Ramazan ayı, millet oruç, başlar döngün, durak aramadan bir daha döngün, güzergah hikayesinde dolap beygiri misal dön baba dönelim diyen şehir içi turlarına çıkan otobüslerin ve içindeki insanların başı döngün.

Ramazan ayı bu şekilde geçerken ne yapsın millet? Öğle namazına yakın bir saate kadar yattı. Kalktı gitti camiye. Camiden çıkanların az bir kısmı, dükkanı açmadı demesinler mukabilinden bir kaç saatliğine açtı dükkanını. İkindiye gidiyorum diye, bir saat öncesinden kapattı, bir daha gören de olmadı iftara kadar.

İftar sonrasında kimi yarım paket sigara, kimi üç tane nargile, kimi 3-5 bardak çay yada kahve içerek kendine gelebildi! Bir çok mekanda gece muhabbetleri babında herkes hükümet kurdu. Koalisyon ortaklıkları üzerine fikirlerini beyan etti. Sahurla birlikte yatıldı, iftara doğru kalkıldı. Nerede kalmıştık hikayesine benzer, herkes kaldığı yerden devam etti, gitti!

Ankara'da, hemen her yıl adeti veçhile olduğu gibi

" Birlikte Konya'yız "

iftarlarına katılındı.

Ankaralı evine, Konyalı Hızlı Trenle yoluna devam etti. Ramazandan Ramazan'a buluşulmak üzere sözler verildi!

Bir ramazanda böyle geçti, gitti sevgili okurlar!