Aşk, Kimi Koşullarda Islak Bir Mendildir!

■ Gönül kime söz vermişse aşk onda muhteşemdir

.( Şems-i Tebrizi)

■

Aşk, kimi koşullarda ıslak bir mendildir.

(A.Rıdvan Bülbül)

***

Klasik söylemiyle 14 Şubat Sevgililer Günüdür. Kuşkusuz gerçek sevgi günlere, aylara ve yıllara sığmayacak kadar büyük ve anlamlıdır. Üstüne üstlük sevgi sözcüğü görecedir, bireylerin kendilerine özgü sevgi anlayışı vardır. Kimileri bir umman kadar engin sevgiyi günle sınırlamanın sığlığını dile getirir; bazıları sevdikçe sever, sınırları aşar gider, gök, dağ, deniz, demeden gider.

---

Üç yıl önce kaleme almışım bu yazıyı. Bugün değişen bir şey var mı? Yok. Gerçek aşklar zaten değişemez. Sadece yıllanmış şarap gibi giderek keskinleşir. Seviyorsanız ve aşıksanız ona buna bakmayın, sevmeye devam edip gidin. Aşksız yaşam, meyvesiz ağaca benzer, kupkurudur.  Ağaçların türlü çeşit meyveleri ve yemyeşil yapraklarının  içeriğinde mutlaka bir aşkın önsözü vardır.

O ağaç da odur ve O ağacın altındadır;

Gölgesinde mevsimler boyu oturduğumuz

Hep el ele vererek hayaller kurduğumuz

Kimi üzgün, kimi gün neşeyle dolduğumuz

O ağacın altını şimdi anıyor musun

O güzel günler için bilmem yanıyor musun

Attığımız tarih de, çizdiğimiz o kalp de

Silinmemiş duruyor hepsi yerli yerinde

Ben şarkılar söylerdim yatarken dizlerinde

O ağacın altını şimdi anıyor musun

O güzel günler için bilmem yanıyor musun

Güfte ve Beste:

Yusuf Nalkesen

Makâm:

Hicâz,

Usûl:

Semaî

---

■

Sevgin yoksa dost arama.

(Şadi Şirazi)

■

Gerçek sevgi, iyilik gördüğünde artmayan, kötülük gördüğünde eksilmeyendir.

(Yahya B. Muaz)

■ Aşk, özgü ve kendiliğinden olduğu zaman yeşerir ancak, ödev gibi düşünülmeye başladı mı, öldü gitti demektir.

(B. Russel)

---

Sevgi duyguların şaha kalkması, yüreklerin durulanması, heyecan fırtınasıdır. Sevgide kalkışma, diklenme yoktur; sabır, özveri, insanca yaklaşım vardır;

“Sev seni seveni hak ile yeksan olsa

Sevme seni sevmeyeni Mısır’a sultan olsa”

Sonra adım adım sevgiye yaklaşmak ve Fuzuli’nin dizeleriyle ona dokunmak vardır;

“Aşiyan-ı mürg-i dil zülf-i perişanındadır,

Nerde olsam ey peri gönlüm senin yanındadır”

Fuzuli, Divan’dan seslenir de koca Yunus halkça konuşmaz olur mu hiç;

“ Dinleyin ey yarenler aşk bir güneşe benzer

Aşkı olmayan kişi misal-i taşa benzer

Taş gönülde ne biter dilinde ağu tüter

Nice yumuşak söylese sözü savaşa benzer”

---

Mevlana’dan rüzgârdır eser ılık mı, ılık;

■ Ben dostlarımı ne kalbimle ne aklımla severim. Kalp durur. Akıl unutur. Dostlarımı ruhumla severim. O ne durur, ne de unutur.

■ Bir aşkı başka aşk söndürebilir. Aşkta ne yükseklik, ne alçaklık, ne akıllılık-akılsızlık vardır. Aşk, engin bir denizdir ki, ne kenarı ne de ucu bucağı var.

---

Âşık Veysel'e sormuşlar;

- Sizce aşk nedir?

Âşıkl gülümsemiş ve demiş ki:

- Seversin, kavuşamazsın; aşk odur!

Sözün burasında Veysel’den iki dize;

“ Güzelliğin on para etmez

Bu bendeki aşk olmasa”

---

■ Aşk, insanın mantıklı olan tek işidir; aşk, en mantıklı, en ışıklı ruh halidir. Biricik ihtiyacı akıl güneşini hiçbir şeyin kendisinden gizlememesidir, yalnız bu geliştirir onu. Aşk, gerçek zenginlik, en üstün zenginliktir; yaşamın bütün zıtlıklarını çözer ölüm dehşetini silmekle kalmaz, kişiyi kendini başkaları için feda etmeye yöneltir; çünkü yaşamını sevdikleri için feda edenlerin aşkından başka aşk yoktur.

(Tolstoy)

---

Sizler nerelerdesiniz bilemem ama ben sembolizmin öncülerinden Maeterlinck’in “Şarkı” adlı şiirine takılı kaldım, oradayım;

“Bir gün döner gelirse

Ona ne söylemeli?

Dersin ki bekleyerek

Kapadı gözlerini.

Ya yine o sorarsa

Beni hiç tanımadan

Belki bir derdi vardır

Ona kardeşçe davran.

Nerde diye sorarsa

Ne cevap vereyim ben.

Ver altın yüzüğümü

Hiçbir şey söylemeden

Ya derse ki salonda neden yok hiç kimseler?

Açık kalmış kapıyı

Sönmüş lambayı göster.

Ya o zaman derse ki

Nasıl oldu ölümü?

Belki ağlar korkarım

Söylersin güldüğümü.”

---

Sevginin yılı, ayı, günü, gündüzü ve gecesi olmaz. Sevgi bazen apansız, kimi zamanda emek ürünü olarak gelir. Mevsimi, mekânı yok; karada, denizde ve hava’dadır.

Yıllar önce izlediğim filmin adıydı:

“ Sevgi ne yapmaz?”

Yıllar sonra yanıt veriyorum;

Neler yapmaz ki!

Ve şimdi de ekliyorum;

“Hayat böyledir işte,

Seversin yol üstü, ağlarsın dönüşte.”

Aşkta duygusal eylemler ve bitmeyen özlemler, yazgıya dönüşür, sonunda yaşama evrilir. Daha öncede dile getirmiştim, aşkın okulu ve mektebi yoktur; kendi kendini yetiştirir ve geliştirir. Çünkü O, alaylıdır.

...

Bir Damla:

SEVMEK

Sevdiğin kadar sev beni

Yeter ki sev.

Gözlerime bak, ellerimden tut

Hüznü, gurbeti bir süre unut

Sevdiğin kadar sev.

Sevdiğin kadar sev ama sev yeter

Bir metre sev, bir santim, bir milim sev

Ama sev yeter.

(A.Rıdvan Bülbül)