YAZARLAR

Gönül kime söz vermişse aşk onda muhteşemdir.

■ Dileğe sabredersin, adı dua
Duygulara Sabredersin adı gözyaşı
Özleme Sabredersin adı hasret
Sevgiye sabredersin adı aşk olur.

Aşk öğrenilmez, kendiliğinden doğar.

***

Bilgeye sormuşlar;

– Dünya’da en güzel şey ne?
– Sevmek!
– Peki sonra?
– Sevilmek!

-Peki neden sevmek sevilmekten önce geliyor?

– İnsan sevdiğine sevildiğinden daha çok emindir.
Sevgi olgusu ve duygusunu kuşkusuz insanın doğasında var! Doğarken, dünyaya gözlerini sevgi bakışlarıyla açar;

■ İnsanlar, kendilerine ihsân, iyilik edenleri sever. Bu sevgi, insanın yaratılışında vardır.

Hz. Muhyiddîn-i yüreğinin açılması, bâtın ilimlerine kavuşması, tasavvuf büyüklerini sevdiği, onları savunduğu için olduğunu, kendisi bildirmektedir. Nitekim Rûh-ul-kuds kitâbında diyor ki:
“Elhamdülillah! Câhil din adamlarına karşı, evliyâyı hep savundum. Ölünceye kadar da savunacağım. Bunun için, kalb bilgilerine kavuşturuldum. Onlara saldıran, isimlerini söyleyerek kötüleyen, kendisinin cahil olduğunu ortaya koyar. Sonu felâket olur.”
“Kalbinde sevgi taşıyanların sıkıntı ve üzüntü çekmeleri lâzımdır. Dervişliği seçenlerin dertlere, sıkıntılara alışması gerekir. Sevgili, sevenin çok üzülmesini ister. Böylece, kendinden başkasından büsbütün soğumasını, kesilmesini bekler. Sevenin rahatlığı, rahatsızlıktadır. Âşığa en tatlı gelen şey, sevgili için yanmaktır. Sükûnet bulması çırpınmaktadır. Rahatı, yaralı olmaktadır. Bu yolda istirâhat aramak, kendini sıkıntıya atmaktır. Bütün varlığını sevgiliye vermek, ondan gelen her şeyi seve seve kapmak, acısını, ekşisini, kaşları çatmadan almak lâzımdır. Aşk içinde yaşamak böyle olur. Elinizden geldiği kadar böyle olunuz! Yoksa gevşeklik oluşur. Sizi dağınıklığa sürükleyenlerin toparlanmanıza neden olacaklarını biliniz!”

“Bir şeye sevgin o şeyin kusurlarını gör­mekten seni kör ve sağır eder; ne kusurunu görür, ne de ayıbını işitirsin.”

“Her göz sevdiği zâtı güzel görür.”

Ebû Câfer’in oğlu Abdullah’tan iki dize;

“Ben dostun her ayıbını gör­mem; hele bazı hallerinden hoşnud olunca de­ğil hepsini bazısını bile görmem, hoşnud kimsenin gözü ayıpları görmekten uzaktır, fe­na göz ise her ayıbı meydana çıkarır.”

“Ay­rılmağa razı olmadığım çok sevgili dostlarımı o kabirlere taşa, toprağa gömdükten sonra bı­raktım ve muhabbetlerinden gönlümü soğut­tum. Yakın zamanda onlarla görüşeceğimi de zannetmiyorum.”

Sevgi öylesine temiz, duru ve çoşkulu bir duygudur ki, bakınız kocaYunus Emre’ye neler söyletmiş;

Ben yürürüm yane yane
Aşk boyadı beni kane
Ne akılem ne divane
Gel gör beni aşk neyledi.

Miskin Yunus biçareyim
Baştan ayağa yareyim
Dost ilinden avareyim
Gel gör beni aşk neyledi. ■ Ey Aşık! Korkma Sev. Öldüğün yerde değil, dirildiğin yerde Sev. Sana mânâ katanı Sev. İki iken bir olabileceğini Sev.Ona sahip çıkamam diye korkma; ikinize de sahip çıkan var nasıl olsa

BİR DAMLA:

Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim. Olur ya. Kalp durur, Akıl unutur… Ben dostlarımı ruhumla severim.

O ne durur, ne de unutur.

> Yeni Meram >Yazarlar > SEVGİ, İNSANIN DOĞANSINDA VAR!
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Yeni Meram'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan YENİ MERAM veya yenimeram.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.