YAZARLAR

Sevgili Oğuz’un vedasını sabah sabah okuyunca sanki yüreğime bir kurşun saplanmış gibi acı duydum. Bu acının kökeninde iki olgu, iki gerçek çok önemliydi;

Bir: Oğuz, gazeteci gibi gazeteciydi. Eğilmedi, dik durdu. İlkelerinden ve nesnel gazetecilik anlayışından hiç ödün vermedi. Doğru bildiklerine ulaştı, yazdı ve yansıttı. Araştırmacı gazeteciliğin başarılı örneklerini verdi. O, para pul peşinde koşmayan, doğru neyse onu ortaya çıkarmaya çalışan, dürüst saygın ve yiğit bir kalemdi. O, adam gibi adam; gazeteci gibi gazeteciydi.

İki; Sevgili Oğuz, benim İletişim Fakültesi’nden öğrencimdi. Gazetecilik bölümünde dört yıl çeşitli derslerde birlikte olduk. Hep ön sıralara oturur, güncel olayları değerlendirirken, araştırmacı kimliğini öne çıkarıdı. Perşembenin geleceği çarşambadan belliydi. Oğuz, çok başarılı bir gazeteci olacağının ilk işaretini fakülte sıralarında veriyordu. Kader bizi, yıllar sonra aynı gazetenin çatısı altında buluşturdu. Artık o, benim yazı yazdığım Yeni Meram’ın Genel Yayın Yönetmeni’ydi. Bu güzel gerçeği şöyle okumak da olanaklıdır;

Oğuz, Genel Yayın Yönetmenim’di.

Değerli eşi Esra da, yine İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler Bölümü’nden öğrencimdi. Sevgili Esra ile de dört yıl çeşitli derslerde karşı karşıya geldik. Zeki, etik değerlere saygılı, ince, nazik, üretken ve çalışkan bir öğreniciydi Esra, Oğuz’la birlikte aydınlık bir fotoğraf karesi oluşturuyordu.

İşte kalbime kurşun saplanmış gibi acı duymam bundandır. Diğer nedenleri de

harmanladığımızda bu ayrılıktan duyduğum ıstırabın tavan yapması kaçınılmaz olmuştur.

Bir hafta sonra Konya’dan ayrılıp İstanbul’a yerleşecek Sevgili Oğuz’un sağlığına tez elden kavuşması tesellimiz olacaktır. Konu sağlık olunca bu vakitsiz ayrılık artık sözün bittiği yerdir. Sevgili Oğuz’a şifalar dilerken, eğilmeyen usta kalemine yeniden kavuşması ayrılık burukluğunu sevince dönüştürecektir.

***

Sevgili Oğuz’un Yeni Meram’daki veda yazısı günün koşullarını dikkate aldığımızda gazetecilik mesleğinde deontolojik bir ders niteliğindedir; ülke ve Konya’nın basın tarihine not düşecek önemdedir, ilkesel bağlamda da bir idealin yansımasıdır. Genç gazeteciler satır arasına sıkıştırılan iletileri iyi okumalı.

Gazetecilik bölümünde verdiğim derslerde sıkça yinelediğim bir öngörüm vardı;

Meslek yaşamınızda şayet günün birinde elverişsiz kimi olay ve koşullar gelişip, kuşatma ve baskılar altında kalırsanız, sakın ola kaleminizi eğmeyiniz, kırınız!

Yaygın, bölgesel ve yerel basında görev yapan onlarca öğrencilerimin bu öngörüyü ilke haline getirdiği ve ödün vermediklerini onurla izliyorum. Yeni Meram’ın engin özgürlük ortamında sevgili, Oğuz bu bağlamda sıkıntı yaşamadı. Sağdan soldan olumsuz yaklaşımlar gelmiş olabilir. Sevgili Oğuz, çevredeki bu denli yanlış bakışlara doğrularla meydan okudu; ilkelerinden ödün vermedi. Neden sağlık olunca yapacak bir şey yok. Sevgili Oğuz’u asla unutmayacağız. İletişimimiz kuşkusuz sürekli devam edecek.

Konya basınından bir yıldız kaydı;

Oğuz’a ve ailesine sağlık dolu bir yaşam dileriz. Güle güle, gazeteci gibi gazeteci;

adam gibi adam Sevgili Oğuz. Dilerim, bu onurlu gitme gelme olur, efsane geri döner.

***
BİR DAMLA:

VEDANIN ACISI

“Sanki dün geldim, bugün gidiyorum.
Şöyle geriye doğru dönüp bakıyorum da, bu süre içerisinde pek çok dostluklarım oldu.
İlk gün ne dediysem, neyin sözünü verdiysem onu yaptım.
Eğilmedim, bükülmedim, kıvırmadım, kimseye minnet etmedim, içimdekini dışa vurmaktan çekinmedim.

Defalarca kez yargılandım; çok şükür hepsinden alnımın akıyla çıktım.”

> Yeni Meram >Yazarlar > OĞUZ’UN VEDASI YA DA KONYA BASININDAN BİR YILDIZ KAYDI
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Yeni Meram'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan YENİ MERAM veya yenimeram.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.