YAZARLAR

■ Cehalet her kötülüğün anasıdır.

***

İnsanlar iki sınıftır: Bir kısmı mü’mindir. Ona eziyet etme! Bir kısmı da câhildir. Onu hiç karşına alma!

Bu özlü sözü, Anadolu Velilerinden Abdurrahman Sami Efendi, ölmeden kısa bir süre önce öğüt olarak söylemiştir.

Abdurrahman Sami, 1878 ’de Manisa’da doğdu. İlköğrenimine Saruhan’da başladı, İstanbul’da devam etti; 1935’de öldü.

Abdurrahmân Sâmi, evinde yumurta gibi kimi şeyleri önüne almış, meşgûldü. Hanımı kendi kendine söylendi;

“Efendi vaktini bu gibi şeylerle meşgûl ediyor!”

Ertesi gün bir grup öğrenici evine ziyarete geldi. Hanımı onlara çay demliyordu. Ayağı takılınca, kaynar su döküldü. Abdurrahman Efendi, hemen hanımının yanına giderek, bir gün önce hazırladığı merhemi ayağının yanan yerine sürdü sonra dedi ki;

“Hanım, benim bu merhem ile meşgul olduğumu görünce; “Efendi vaktini bu gibi lüzumsuz şeylerle geçiriyor!” diye düşünmüştün. Gördün ya bu merhemi biz ne için hazırlamışız.
Abdurrahman Sami, Kasımpaşa’daki evinde, bir Ramazan gecesi düşünde Resûlullah efendimizi gördü. Efendimiz yanında bulunan bir kişiyi gösterdi;

“Ya Sami! Bu senin mürşidin, hocandır. Sen vapura bin ve denize açıl. Vapur hangi iskelede durursa orada in. Hocanı orada bulacaksın!”

Uykusundan uyandıktan sonra sabah namazını kılıp Karaköy’de iskeleye ulaştı, Mısır’a giden vapura bilet aldı. Bu gemi Gelibolu’ya geldiği sırada kaptan konuştu;

“Gemide bir arıza var, onarımı birkaç gün sürer, arzu eden inebilir.

Sami Efendi gemiden indi; iskelede nur yüzlü bir kişi karşıladı;

“Sami Efendi, hoş geldin!”

Sami Efendi şaşırdı;

“Bu kişibenim ismimi nereden biliyor?”

O kişi konuştu;

“Geçen gece rüyanda Peygamber efendimiz sana ne emir buyurdular?”

Sami Efendi elini öperek, ona bağlandı. Bu kişi, Ahmet Şücâ’ Uşşâkî idi. Sami Efendi, kısa sürede yetişerek, hocasından icâzetnâme aldı ve tekrar İstanbul’a gönderildi. Kasımpaşa’daki Yahya Efendi dergâhına şeyh tayin edildi.

Mümin insan, erdemli, soylu ya cahiller?

İnsanların en cahili, ahiretini başkasının dünyası için satandır. İnsanların en cahili, ahiretini başkasının dünyası için satandır.

İnsanların en cahili, ahiretini başkasının dünyası için satandır.

Cahil ile sakın latife etme. Dili zehirli olduğundan gönlünü yaralar. Cahil ile sakın latife etme. Dili zehirli olduğundan gönlünü yaralar. Cahil ile sakın latife etme. Dili zehirli olduğundan gönlünü yaralar.
Cahil olanların merhameti ve lütfu azdır.) ■ Cahil kimsenin yanında kitap gibi sessiz ol) ■ Cehalet insanı çirkefleştirir. Suskunluğum asaletimdendir. Her lafa verecek cevabım var. Lakin bir lafa bakarım, laf mı diye. Bir de söyleyene bakarım adam mı diye. Cahil kimsenin yanında kitap gibi sessiz ol

Cehalet öyle binektir ki, üzerine binen zelil olur, arkadaşlık yapan yolunu kaybeder.

Bilgisiz bir kimse savaş davuluna benzer, sesi çok, içi boştur.

BİR DAMLA:

HZ.MUHAMMED VE CAHALET!

Cehalet ilmin perdesidir.


Cahiller cesur olur.

Kendisine bir meseleden sorulup da bilmediği halde fetva veren kimse hem sapık hem saptırandır.

> Yeni Meram >Yazarlar > MÜMİN VE CAHİL İNSANLAR
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Yeni Meram'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan YENİ MERAM veya yenimeram.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.