YAZARLAR

Hüzünlü bir şiirdir Sonbahar! Her sonbahar bir gözyaşıdır. Kırık dökük duyguların anı geçididir Sonbahar; hüzün var, özlem var. Umutlar bitmiş, yere düşen yapraklar gibi, savrulmuş, sağa ve sola.

Sonbahar, beklemek, hep beklemek!

Gündüzler kasvetli, gündüzler telaşlıdır.

Herkesin Eylül ve sonbaharları vardır.

Benim şiir gündemimde de bu iki olgu sürekli olmuşlardır. Onca şiir ve yazı yazmışım, Eylüller ve sonbaharlar için.

Aynalar Sustu, Güdümlü Mermi, Gökyüzü Mahallesi ve Milattan Önce de böyleydi Sevgi “ adlarında dört kitapta topladığım şiirlerin çoğunluğu, diğer şairlere koşut, hüzün, ayrılık ve özlem duygularıyla örülmüştür. Doğa’yı işlerken bile, yağmuru işlerken bile, karı- kışı işler bile kapıları hep firak çalar; mutluluğu değil, mutsuzluğu çağrıştır, sonbahar rüzgârları genelde.

Eylül bitti, Ekimi yaşıyoruz. Sonbaharın tam ortasındayız; duyguların şaha kalktığı bir süreç içindeyiz.

Güneşten çok karanlıktır pencereden gördüklerimiz, yaşadıklarımız. Gelme değil- gitmedir yolların değişmez yasası.

Yaşama sevincini işlerken bile, Kaf Dağlarından “ölüm el eder.” Çınar ve çamlar yerine selvi ağaçları, girer düşlere. Şiirin mayasında sevinçten çok ıstırap var.

Yahya Kemal’de Sonbahar vurgusu ölüm yolunun başlangıç noktasıdır;

Fani ömür biter, bir uzun sonbahar olur.
Yaprak, çiçek ve kus dağılır, tarümar olur.
Mevsim boyunca kendini hissettirir veda;
Artık bu dagdağayla uğuldar deniz ve dağ.
Yazdan kalan ne varsa olurken haşır neşir.
Günler hazinleşir, geceler uhrevileşir;
Teşrinlerin bu hüznü geçer ta iliklere.
Anlar ki yolcu yol görünür selviliklere.

Ümit Yaşar Oğuzcan “Son Bahar’la” “ölümü” özdeşleştiren şairlerden;

Kervansaray uzaklarda, yol uzun
Bütün kuvvetiyle esiyor rüzgar
Manası küçüldü artık sonsuzun
Bu mevsim, bu mevsim ilk ve sonbahar.
Attila İlhan, “ Adım Sonbahar” diyor;

nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış
erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşır

oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul
adım sonbahar.

Ahmet Hamdi Tanpınar’da sonbaharla keder ve hicranı eş anlamdadır;

■ Durgun havuzları işlesin bırak
Yaprakların güneş ve ölüm rengi,
Sen kalbini dinle, ufkuna bak.
Cahit Külebi’nin sonbaharında insanlar mutlu, ancak mahzun olanlar şairler;

Hava bugün de bulutlu
Rüzgâr daha serin esecek.
Bütün insanlar umutlu,
Şairler mahzun gezecek.

Oktay Rifat’ın “Güz Türküsü “adlı şiiri;

Bir anahtar geçti elime
Bütün kilitlere soktum
Yel değirmenleri buldum uzun saçlı
Kutularda badem gözlü gemiler.

Özcesi hüzünlü bir şiirdir sonbahar; öznesi insan olan, bir şiir!

BİR DAMLA:

■ Bu sabah gökyüzü daha bir yorgun,
Daha bir dumanlı,
Daha bir derin!
Su anda, omzumdan tanıdık bir el,
Tutup silkelese şöyle bir güzel,
Kurtulsam yükünden düsüncelerin.

> Yeni Meram >Yazarlar > HÜZÜNLÜ BİR ŞİİRDİR SONBAHAR
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Yeni Meram'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan YENİ MERAM veya yenimeram.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.