YAZARLAR

Nazım Hikmet’in “ Gece gelen telgraf” şiiri muhteşemdir; ne zaman okusam ürperir, telaşlanırım, duygularım sel olur akar;

“Gece gelen telgraf dört heceden ibaretti:
Vefat etti!
Dostlar girsin saflara,
Düşmanlar kına yaksın,
Gözyaşı göstermeden ağlayacaksın,
Gece gelen telgraflara.”

Gece çalan telefonlar genelde felaketin ilk habercisi olurlar, ya ölüm ya da felaket!

Günümüzde kitle iletişim araçları çoğaldı, teknolojiye ayak uydu. Ölüm haberleri gece artık telgrafla telefonla değil. ESM ya da

E- Mail’lerle geliyor. Kimileri de Radyo, TV ve Sosyal Medya’dan yansıyor.

Konuyu madem ölümden açtık, duygulu ve anlamlı dizelerden örnekler vereyim;

■Yanar içim, göynür özüm

Yiğit iken ölenlere

Gök ekeni biçmiş gibi”

■ İş bu mana-yı bedihi görünen gün gibidir
Ömür bin yıl da olsa yine bir gün gibidir.

Öldük, ölümden bir şeyler umarak;
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü.
Nasıl hatırlamazsın o türküyü,
Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,
Alıştığımız bir şeydi yaşamak.

■Muhibbî, sâdığı yeğdir, kişinin akrabasından

Padişah olsan da derler ‘Er kişi niyetine’

■ Hülyası kalmayınca hayatın ne zevki var,
Bitsin hayırlısıyla şu beyhude sonbahar.
Ölmek değildir ömrümüzün en feci işi,
Müşkül odur ki, ölmeden evvel ölür kişi.

■ Evden çıkar çıkmaz omuzda tabut,
Sen de eller gibi adımı unut;
Kapımı bir kaç gün için açık tut,
Eşyam bakakalsın diye arkamdan.

■ Ten fanidir, can ölmez
Çün, gitti geri gelmez
Ölür ise ten ölür
Canlar ölesi değil…

■ Gitmek gerekir bazen, fazla yormadan.
Daha çok bıktırmadan.
Eğer vaktiyse,
Ardına bile dönüp bakmadan.

Dede Korkut her hikâyenin sonunda Korkut Ata eline kopuzunu alır ve der ki:

Gelimli gidimli dünya

Ahir sonucu ölümlü dünya.

Yaşamını yitiren Steve Jobs’in eski konuşması bir kez daha anımsandım;

Ölüm, hayatın en iyi icadıdır.”

Cemal Süreye demiş;

“Her ölüm erken ölümdür.

■ Öldükte bu ben hasteyı eşk ile yusunlar

Cânâne güzar ettiği yollarda kosunlar.

■ Dün sabah işe giderken

Ölümü gördüm, ölümü.

Ansızın kesti yolumu
Usulca tuttu kolumu “korkma” dedi.

■ Bir bir uzaklaşıyor sevdiğim insanlar
Ne zaman bir dosta gitsem
Evde yoklar!

■ Ömür dediğin üç gündür

Daha doymamışız yaşamasına

Günlerimiz dün bir, bugün iki

Sakın bir şey bırakma yarına

Yarın yok ki.

BİR DAMLA

Ne günü görebiliyorum, ne seni

Pencereleri yitirdim.

Kalakaldım arasında beyaz selviliklerin,

Kalkıp yanına gelemiyorum,

Bu en acısı ki yitiklerin,

Kapıları yitirdim.

A.Rıdvan Bülbül

> Yeni Meram >Yazarlar > GECE ÇALAN TELEFONLAR GECE GELEN TELGRAFLAR!
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Yeni Meram'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan YENİ MERAM veya yenimeram.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.