YAZARLAR

■ Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş,
Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi kar,
Geçen eyyâm-ı nevbaharı arar.

***

İlk kar yağınca lise yıllarımdan bir şiirin iki dizesi yüreğimin ortasına bağdaş kuruyor;

İlk kar yağdı, bahar yakındır, demek.

Sınıf arkadaşım Nermin Erülkü’nün nefis şiiri. Konya Lisesi’nin Kültür- Edebiyat Kolu Başkanlığı dönemimde düzenlediğimiz tüm etkinliklerde sürekli okunurdu. Şimdi nostalji yüklü, daha sıcak ve sevecen geliyor.

Kar olgusu edebiyatımızın renklerinden ve zenginliklerindendir.

Kar, Anadolu yorganıdır; kartpostal bir güzellik olmakla birlikte, bettir ve berekettir.

■ Kardır yağar üstümüze geceden,
Yağmurlu, karanlık bir düşünceden,
Ormanın uğultusuyla birlikte
Ve dörtnala dümdüz bir mavilikte
Kar yağıyor üstümüze, inceden.

Kar yağınca ulaşım ve eğitimde aksamalar olur; haritalardan silinme tehlikesi yaşayan göl, gölet ve su kaynaklarımız bu öpücükle yeniden ayağa kalkar ve öylesi canlanırlar.

Kar, edebiyatın rengi ve zenginliğidir; ressam fırçaları da hep ‘beyaz’a yönelir.

Üstat Feyzi Halıcı’nın ‘Ayrılık Üzerine Ağıt’ şiiri yürekleri ısıtan güzellik sunuyor;
Sevdadır çevre yanımda
Bir nice nöbet tutmuştur.
Kar yağmıştır o dağlara
Nilgün beni unutmuştur.

Oysa Nilgünler, kışta karda hiç unutmaz ve unutulmaz, hep yaşar gider.
Geçmişte ne kışlar olurmuş. İstanbul’da 1620 yılında öylesine bir kış yaşanmış ki, deniz donmuş, şair Neşati de tarih düşürmüş;

■ Emr-i hak ile İstanbul’da olan kış bu sene
Belki Dünya duralı olmadı bu resme şitâ
Lâfzanü ma’nen ana dedi Neşati târih
Be meded dondu soğuktan bin otuzda derya.

Kışın gurbeti olmaz; firak da olsa, vuslat da olsa, kış yalnızlık ıslığını çalar, durur. Ancak, gurbet ellerdeki kış, daha dokunaklı, kar, daha duygusaldır. Yahya Kemal’in Varşova’da yazdığı ‘Kar Musikisi’ şiiri şimdi gökyüzünden yeryüzüne yankılanıyor;

■ Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu;
Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu.
Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta,

Tanburi Cemil Bey çalıyor eski plakta.

Kar, berekettir, düğün dernek olur.

Kar, kayak sporunu canlandırır.

Kar, çocukların sevincidir, kardan adam yapar, kartopu oynarlar.

Kar kart postal manzaradır, doğa beyaz giysisini örtünür.

Kar, beyazlığın ruhlara yansımasıdır.

Kar, romantizmin kişi ruhuna oya oya işlenen beyaz aydınlığıdır.

Şiirler, öyküler, romanlar, türküler ve şarkılar. Gökyüzünün çiçekleri kar taneleri yeryüzüne inerken, buğulu bir sevinç getirir;

■ Karın yağdığını görünce

Kar tutan toprağı anlayacaksın

Toprakta bir karış karı görünce

Kar içinde yanan karı anlayacaksın.

BİR DAMLA:

Kış- kar deyince damardan giren bir şarkı vardır. O, şarkı, ah, hep o şarkı;

Kış geldi, firak açmadadır sineme yare
Vuslat yine mi kaldı güzel fasl-ı bahara
Bari bulayım söyle de sen derdime çare
Vuslat yine mi kaldı güzel başka bahare

> Yeni Meram >Yazarlar > BAHAR, YAKINDIR DEMEK
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Yeni Meram'a aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan YENİ MERAM veya yenimeram.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.